De onderstaande video is een aflevering van ntr’s Nep!:
Documentaireserie. Owen Schumacher gaat op zoek naar alles wat nep is in de wereld om ons heen. Van de grootste kunstvervalsingen tot de nep-iPods uit China en van de Olympische sportvrouwen die geen vrouwen waren tot de vervalsing van de Hitler-dagboeken. Wat is er nog echt in de wereld om ons heen? Waarom vinden we originaliteit zo belangrijk? Wat motiveert vervalsers en waarom wil de mens bedrogen worden? En vanwaar onze sympathie voor de vervalser? Om een antwoord te vinden op deze en andere vragen reist Owen in deze serie naar Duitsland, Engeland, Italië en China om te spreken met vervalsers, deskundigen en gedupeerden.
Afl.: Fotografie. Owen onderzoekt de geloofwaardigheid van het bombardement aan foto’s dat dagelijks op ons af komt. Owen wil weten hoe een gemanipuleerde foto in 1917 de wereld kon overtuigen van het bestaan van elfjes. Zelf vervalst hij met het grootste gemak de duurste foto die er op dit moment in de wereld te koop is. Maar wat is er dan nog wel echt in de fotografie? Bij World Press Photo probeert Owen daar achter te komen. De Engelse fotografe Alison Jackson heeft lak aan echtheid en maakt provocerende foto’s met dubbelgangers van beroemde mensen. Tijdens een fotoshoot in Londen krijgt Owen plotseling zelf ook een rol als vervalser van de werkelijkheid. Presentatie: Owen Schumacher.
Update: uitzendingen terug te zien via de website
Met dank aan: Willem-Jan van Zeist.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Het aardige filmpje bewijst het. Iedere foto (of film) is in zekere zin een leugen, in die zin dat de fotograaf altijd bepaalt wat hij wil laten zien en dus automatisch ook: WAT NIET. Dat kun je doen met een overvloed van technieken, nu (digitaal) nog meer dan vroeger. Iedere amateur kan het: beelduitsnede, groothoek- of telelens, belichting, diafragma, sluitertijd, witbalans, ISO-waarde, scherpstelling, computertrucjes, enzovoort. Niets tegen op dit soort “leugen”, zolang je maar niet een ander in de waan laat dat het de enige en echte werkelijkheid is en zolang je het maar niet bewust doet in het kader van wetenschap. In alle andere gevallen is het gewoon leuk en gebruik je als fotograaf alle soorten fotomanipulatie om een bepaalde impressie te laten zien die het onderwerp op je maakte.