Kloptdatwel?

Paranormaal

Test jezelf! Psychokinese

by Leave a Comment

Psychokinese, de beïnvloeding van bewegingen van materiële objecten met gedachtenkracht (Rob Nanninga, Skepter 22.2, 2009), is de volgende paranormale gave in de reeks experimenten om de bewering te testen dat ik aanleg heb voor het paranormale. De vier experimenten die ik hiervoor heb uitgevoerd worden allemaal beschreven in het gratis te downloaden boek So you think you’re psychic? van W.M. Briggs; hoofdstuk 6 gaat over psychokinese. De statistische analyses, waar nodig, zijn uitgevoerd in het statistische programma JASP (versie:0.12.2, 2020). 

Dit laatste bleek handig, want hoewel Briggs een Phd heeft in ‘mathematical statistics’ en dit toch wat vertrouwen zou geven in zijn kennis over de statistiek beschreven in het hoofdstuk, blijkt er toch een fout te zitten in de beschrijving van de berekening voor experiment 3. Volgens zijn berekeningen van de Chi-kwadraat-test kwam ik op een resultaat dat goed bewijs zou geven voor psychokinese. De correct uitgevoerde Chi-kwadraatberekeningen, de formule die ik heb gehaald uit Baldi & Moore (2009), kwamen juist op het resultaat dat er geen bewijs was voor psychokinese. [Read more…] about Test jezelf! Psychokinese

Precognitie een bayesiaanse update

by Leave a Comment

Voor de precognitie-update van mijn parapsychologie zelfexperimenten ben ik begonnen met een nieuw precognitie-experiment van 55 kaarten (iets meer dan het dubbele van mijn eerdere experiment). De opzet en uitvoering was dezelfde als eerder beschreven op kloptdatwel.nl. Voor de statistische analyse gebruikte ik het statistische programma JASP (versie:0.12.2, 2020). Hoewel de hypothese dat ik mogelijk precognitie zou hebben de minst ondersteunde hypothese is gegeven de resultaten, komt de nulhypothese niet boven die van anekdotisch bewijs uit. Dit houdt in dat, hoewel we niet kunnen zeggen dat we gegeven het bewijs van precognitie hebben, we ook niet genoeg bewijs hebben dat de resultaten goed te verklaren zijn als verwachte kansresultaten. Net zoals veel wetenschappelijke artikelen eindigt dit experiment met de aanbeveling om meer  informatie te verzamelen om definitievere uitspraken mogelijk te maken.

Van de 55 Zenerkaarten had ik 12 maal het juiste symbool gekozen. Voor de statistische analyse heb ik de Statistical Summary Bayesian Binomial Test gebruikt. De prior bestond uit de resultaten van mijn eerdere precognitietest namelijk 7 juist van de 25. De nulhypothese (H0) is dat de resultaten een kansverdeling volgen van 0,2. Namelijk dat je 1/5 kans hebt op een juist symbool als je alleen zou gokken. De alternatieve hypothese(H+) specificeert dat de resultaten beter bij een kansverdeling passen die groter is dan 0,2. In kansverdelingen lager dan 0,2 ben ik niet geïnteresseerd; mijn toets is dan ook eenzijdig. Hieronder staat de analyse van de bayesiaanse binomiale test en de binomiale kansverdeling gegeven de data. Zoals te zien is de spreiding van de kansverdeling vermindert door dit nieuwe experiment.

Precognitie een bayesiaanse update 1
Resultaten binomiale test en weergave binomiale kansverdeling voor de prior en posterior van het experiment.

 

 

 

Helderziendheid een bayesiaanse update

by 1 Comment

Huidige Skepsisvoorzitter Eric-Jan Wagemakers bespreekt in de Skepter (2015-2), in zijn artikel met de titel “Statistiek van het gezonde verstand”, een probleem van de significantietoets. Namelijk dat de significantietoets geen rekening houdt met de alternatieve hypothese, alleen met de nulhypothese. Rink Hoekstra vult Wagemakers in hetzelfde nummer aan door te stellen dat de redenering van de significantietoets “onlogisch” is (p.19). Bij Skepp in haar tijdschrift Wonder en is gheen Wonder behandelde wetenschapsjournalist Arnout Jaspers eveneens een argument tegen de significantietoets: “[…] dat het een soort omkering van de bewijslast uitlokt[…]”(Winternummer 2015, p.26). 

Gegeven dat deze artikelen zo’n 10 jaar geleden gepubliceerd zijn, zou je verwachten dat hier gehoor aan was gegeven door skeptici zoals ik. Wie echter mijn zelfexperimenten heeft gelezen over telepathie, helderziendheid en precognitie, heeft gemerkt dat ik de significantietoets nog hanteer. Dit terwijl Wagemakers in zijn genoemde artikel al een werkbaar alternatief gaf, namelijk de bayesiaanse statistiek. Het voordeel van deze statistiek ten opzichte van de significantietoets is dat beide hypothesen (alternatief en nulhypothese) worden beoordeeld. Een ander voordeel is dat het voorgaande informatie meeneemt in de analyse, de zogenoemde prior.

Om mijn zelfexperimenten te verbeteren, zal ik nieuwe experimenten uitvoeren en de resultaten analyseren met bayesiaanse statistiek. In dit artikel begin ik door een bayesiaanse update te geven aan mijn eerdere helderziendheidsexperiment. Hiervoor heb ik een nieuw experiment op dezelfde manier als het eerder beschreven artikel uitgevoerd, waardoor er 300 nieuwe waarnemingen zijn. De resultaten zijn in het statistiek programma JASP (versie:0.12.2, 2020) geanalyseerd. De eerdere beschreven resultaten zullen dienen als de voorkennis die nodig kan zijn voor de bayesiaanse statistiek (in JASP de prior genoemd). 

Van de 300 waarnemingen waren 49 correct geraden Zenerkaarten. De kans op een correct geraden Zenerkaart is 1/5. Als bayesiaanse toets gebruikte ik de Bayesian Binomial test waarbij de nulhypothese is dat er geen verschil met de verwachte kans van correct geraden Zenerkaarten is (H0 = 1/5) en de alternatieve hypothese is dat er een positief verschil zou zijn ten opzichte van de verwachte kans van correct geraden Zenerkaarten (Ha > 1/5). Ik heb eenzijdig getest omdat ik niet geïnteresseerd ben in of ik met helderziendheid slechter dan kans presteer. In JASP krijg je dan onderstaande plot. Hieruit blijkt dat gegeven de data de H0 bijna 12 maal waarschijnlijker is dan de alternatieve hypothese. Dit is redelijk bewijs dat ik niet helderziend ben.

Helderziendheid een bayesiaanse update 2
JASP grafiek Binomiale toets helderziendheid

 

Literatuur:

Hoekstra, R. Hoe betrouwbaar is 95 procent betrouwbaar?. 2015. In Skepter 28.2. P.18-22.

Jaspers, A. P<0,05: de toverspreuk voor ‘wetenschappelijk bewezen’. 2015. In Wonder en is gheen Wonder 14de jaargang, Winternummer. P.25-29.

Wagenmakers, E. Statistiek van het gezonde verstand. 2015. In Skepter 28.2. P.23-25.

Volgens Maurice de Hond beschikt hij over telepathische gaven

by 10 Comments

Stichting Skepsis looft al sinds zover ik me kan heugen een beloning uit voor wie onder gecontroleerde omstandigheden kan laten zien over paranormale gaven te beschikken. Tot nu toe wist nog niemand de prijs van 10.000 euro te bemachtigen; iedereen die de uitdaging aanging, viel al in de eerste fase (of nog daarvoor) af.  Zie Skeptische proeven voor hoe zo’n proef eruit kan zien en wat de ervaringen tot nu toe waren.

Bij alternatief mediaplatform De Nieuwe Wereld kwam afgelopen weekend cijferman Maurice de Hond met de volgende onthulling: hij is heel goed in telepathie!

Deze vermeende gave is natuurlijk heel goed te testen, en daar riep Skepsis via het X-account van de stichting De Hond dan ook toe op. Als hij daadwerkelijk bij getallen onder de twintig in de helft van de gevallen goed zou raden, hoeft zo’n test ook niet lang te duren. Ook het zenden van een getal wat de ontvangers dan opvangen is eenvoudig te testen. Helaas heeft De Hond nog niet gereageerd.

Update 27-4-2025:

Een korte reactie kwam uiteindelijk nog wel van hem op X, hij deelde een fragment van een interview met Jeroen Pauw van tijden terug:

Familieopstellingen: het gebrek aan bewijs en de gevaren

by 14 Comments

Een familieopstelling is een dubieuze praktijk die onlangs in het NPO televisieprogramma ‘Dream School’ voorbijkwam. In dat programma werden kwetsbare jongeren blootgesteld aan een therapievorm waar compleet wildvreemde mensen naar hartenlust schuldgevoelens mogen suggereren. Skepsis Podcast presentator Richard Engelfriet reikt u hier graag de woorden voor aan: onzinnig en gevaarlijk.

Familieopstellingen: het gebrek aan bewijs en de gevaren 3
Dit artikel verscheen in een gewijzigde vorm in de Skepter.

Stel, je heet Alexis, je bent twintig jaar en je hebt de nodige problemen. Na je adoptie vanuit Colombia kom je in Nederland, maar daar gaat van alles mis. Op je elfde kom je al in aanraking met de politie en je hebt naar eigen zeggen ‘erge dingen gedaan voor geld’. Je leven is ontspoord.

Wat zou u ervan vinden als we Alexis dan ‘helpen’ met een bizarre vorm van therapie, waarbij een compleet wildvreemd persoon zich voordoet als de biologische moeder van Alexis en zonder enige kennis van zaken zegt dat ze ‘schuldgevoel’ heeft? En waarbij de therapeut letterlijk woorden in de mond legt die Alexis moet herhalen?

Wie denkt dat ik dit voorbeeld uit mijn duim zuig, heeft het mis. Dit is exact wat er gebeurde tijdens een recente aflevering van het NPO televisieprogramma Dream School. Zelfbenoemd ‘familieopsteller’ Els van Steijn, die de sessie begeleidt, zegt tegen Alexis: ‘Ik reik je de zin aan: Lieve mama, ik ben je zoon’. Vervolgens moet Alexis deze zin herhalen. Van Steijn vraagt vervolgens aan representant Demi, die de rol van de biologische moeder van Alexis speelt, hoe ze zich voelt. Demi verklaart, zonder die moeder ooit gesproken, gezien of gehoord te hebben, dat ze ‘schuldgevoel’ ervaart als ze naar Alexis kijkt.

Els (die voor zover ik kan nagaan niet in bezit is van een relevante opleiding tot psycholoog en niet staat ingeschreven in het BIG register) weet dan blijkbaar alles al en zegt: ‘Schuldgevoel. Ja, dit is zijn lot. Dat je hem hebt afgestaan. Je hebt gegeven wat je kan geven’. Vervolgens spreekt Els de zin uit ‘Ik ben trots op je’, die Demi klakkeloos herhaalt namens de moeder van Alexis. Alexis is tot tranen toe geroerd dat hij eindelijk die woorden van zijn ‘moeder’ heeft gehoord. Of de biologische moeder van Alexis zich ook echt schuldig voelt en trots is op Alexis, komen we niet te weten. Laat staan dat iemand verklaart waarom Demi zonder enig voorbehoud mag zeggen hoe een Colombiaanse moeder die ze niet kent zich zou voelen.

Lees verder op de site van Richard Engelfriet