|
– BIJ DE LES zaterdag 20 oktober
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ps, de videobeelden van het vorige congres zijn door omstandigheden nogal wat ‘vertraagd’ (als je bijna een jaar nog vertraging mag noemen). Ze zijn in elk geval gepland om te verschijnen vóór het komende congres. De beelden van het 2012 congres zullen vervolgens ook een stuk sneller verschijnen dan die van 2011.
Loet van der Gouw, heet hij, die paragnost en wichelroedeloper die zo nodig een paar duikers de Maas in moest sturen om te zoeken naar een buis of een vat. Dat zou iets te maken hebben met de verdwijning van Tanja Groen in 1993. Waarom dacht Van der Gouw dat? Al vier jaar lang loopt ie met zijn wichelroede ‘het spoor’ na, de route die de studente afgelegd zou hebben op weg naar huis, waar zij nooit aankwam.
De duikers vonden inderdaad wat: een fiets. Meteen suggereerde Van de Gouw dat het om de fiets van Groen zou gaan. En zelfs nu de politie heeft laten weten dat het die fiets niet kan zijn, vanwege het ontbreken van een ingegraveerde postcode, houdt de paragnost vol. Alsof de politie hem er nu van moet overtuigen dat het zeker niet die fiets is.
Hoogleraar Rechtspsychologie Peter van Koppen is duidelijk over de waarde van paragnosten in opsporingsonderzoek: die is er niet. Bij de ontvoering van Gerrit Jan Heijn bijvoorbeeld, bleek geen van de 1200 tips bruikbaar. Van Koppen tegen RTV Noord Holland: “Het is gevaarlijk, omdat het ontzettend veel politietijd opslokt en de schade die paragnosten nog meer aanrichten is dat ze families valse hoop geven.” Hij sluit daarmee aan bij een recent stuk in de NRC van zijn collega hoogleraar in Maastricht, Harald Merkelbach (zie Helderzienden hebben geen bijzondere kennis).
Volgens Merckelbach laten de paragnosten […] goed zien waarop hun succes berust: ze ‘retrofitten’ hun uitspraken totdat die voldoende lijken op de werkelijkheid.
Dat ‘retrofitten‘ lijkt hier ook weer sterk op te treden. Van der Gouw zocht een buis, vond een fiets en vertelt in het interview dat hij gaf (wederom aan RTV Noord-Holland) al weer dat de fiets ‘even op het tweede plan was gezet.’ Dus die speelde toch stiekem al door zijn hoofd moeten wij zeker denken. De skepticus vraagt zich natuurlijk meteen af hoe groot de kans is dat je een fiets aantreft in de Maas als je een gebied afzoekt dat net zo groot is als de duikers hebben gedaan. En hoe dicht was die nu eigenlijk aangetroffen bij de plek die Van der Gouw aanwees? Ze vonden namelijk eerst niets en gingen toen wat ruimer zoeken. Tsja, anders is het ook die zondagmiddag duiken voor niets geweest en er zat toch nog wat lucht in de cilinder, ofzo.
Ook over een eerder onderzoek ‘retrofit’ Van der Gouw er op los. Toen werkte hij nog volgens zijn oude methode: in een bootje varen totdat hij voelt dat er iets onder het water ligt. De auto waar hij naar op zoek was in Naarden, vond ie toen niet. Maar onlangs werd die alsnog gevonden (in Muiden). Dus als hij iets verder was gevaren, had ie die zeker gevonden.
Blijkbaar is hij wel zo overtuigd van zijn kunnen dat hij meent een rechtzaak tegen Van Koppen aan te kunnen spannen wegens smaad. Die zou ook gezegd hebben dat alle paragnosten oplichters zijn. Maar, kom op zeg! Wat een flauwe kul om zo’n rechtzaakje aan te spannen. Wie schiet daar, behalve een paar advocaten, wat mee op?
Het moet toch simpel zijn om te laten zien dat hij niet net zo’n prutser is als al die paragnosten die hem voorgingen? Met een eenvoudig testje kan Van der Gouw ons overtuigen van zijn paranormale capaciteiten, of daar in ieder geval een begin mee maken.
Daar hebben we geen duikers, NFI’s en modderige buizen voor nodig. En er hoeft niemand opgezadeld te worden met valse hoop. Zou hij het bijvoorbeeld beter kunnen dan de wichelroedeloper die door Randi werd getest? Zie James Randi test een wichelroedeloper.
