India heeft voor het eerst in zijn geschiedenis een minister van yoga en traditionele geneeskunde. Dat schreef de NOS. Minister Shripad Yesso Naik krijgt de taak om Ayurvedische middelen en yoga te promoten. De Ayurvedische kruidenleer geeft hoog op van zware metalen en andere giftige ingrediënten. Onze eigen Voedsel en Waren-autoriteit waarschuwt dan ook dat de middelen “hoge gehaltes lood, arseen of kwik [kunnen] bevatten. De consumptie van deze stoffen kan leiden tot zeer ernstige buikkrampen, bloedarmoede en nierfalen. Ook kan schade aan zenuwen en bloedvaten optreden”. Marie Prins zette de Ayurvedische kruidenleer op de rij. Er is geen onderzoek dat de werkzaamheid van Ayuvedische middelen aantoont. Ook Yoga is niet zonder risico, schreven we op Kloptdatwel. Het is kortom nog niet duidelijk hoe de nieuwe minister zijn ambitie om India vrij te maken van ziektes zal realiseren. Via PvE, Agnes Tieben, Dirk Koppenaal. GJvtL.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de Ayurvedische behandeling van bijvoorbeeld loodvergiftiging eruitziet…
Het zal wel iets met koeienmest en koeienurine zijn. Als je dingen daarin kookt verliezen ze volgens de Ayurvedische leer toch hun giftigheid?
In de buurt van het winkelcentrum waar ik m’n boodschappen doe, zit een Ayurvedisch opleidingscentrum en een Ayurvedische kliniek in een oud kantoorgebouw, dus misschien zou je het daar eens kunnen vragen.
ayurveda is net als homeopathie en christendom met een kleine letter! Het is nergens voor nodig om het met een Hoofdletter te schrijven, alsof het iets heel Belangrijks is.
De afkortingen van de elementen Pb, As en Hg spel je daarentegen wél met een hoofdletter. Die bestaan nl. wél echt.
Maar namen van bepaalde (veronderstelde) godheden verdienen wel een hoofdletter, niet omdat ze enig belang hebben maar omdat namen nu eenmaal met een hoofdletter beginnen in onze spelling.
Tja, wat te denken van een veronderstelde en gefantaseerde god die je fantasieloos God noemt. Even fantasieloos als een kind Broer of Zus te noemen.
Het is meer omdat het een naam is en omdat men het zelf met een hoofdletter schrijft.
Het blijft natuurlijk Flauwekul.
Of om in stijl te blijven: Bullshit.
Een beetje dubbelzinnig, gezien het gebruik dat men daarvan maakt.
Dat de beoefenaren zelf niet kunnen spellen is geen reden om ze in hun gewoonten te volgen. En yoga is ook niet met een hoofdletter, net zo min als yoghurt – hoewel yoghurt natuurlijk de naam is van een bepaald zuivelproduct.
In Wikipedia zie ik dat men het soms met hoofdletter schrijft en dan weer niet. Het wordt me uit het artikel niet duidelijk of het nu een naam is of niet. Ik ben geneigd de redenering van Nienhuys te volgen. Overigens komt het regelmatig voor dat merknamen zo ingeburgerd raken dat ze soortnamen worden.
(“ingeburgerd” mocht ik vroeger niet gebruiken omdat het een germanisme zou zijn)
In geval van twijfel over de spelling, kijk in Van Dale.
Schrijf je scientology met een hoofdletter (zoals de scientologen natuurlijk graag doen?) of niet. Van Dale: scientology en scientoloog met een kleine letter, maar alleen de naam van de organisatie Church of Scientology met hoofdletters.
Zo geeft Van Dale de Protestantse Kerk in Nederland (naam van een specifieke organisatie KVK 30258482) en Kerk van Rome (waarmee kennelijk het Rooms Katholiek Kerkgenootschap in Nederland, KVK 30269644 is bedoeld – let op: zonder streepje) hoofdletters, maar protestants en rooms-katholiek (met streepje) zijn gewoon met kleine letters. Als ik een eenmansbedrijf opricht en dat ‘De Ayurvedische Loodsuikerpot’ belief te noemen, dan is dat een naam dus met hoofdletters.
En eigenlijk zou het in Nederland de Jehovahs Getuigen moeten zijn, met beginkapitalen maar zonder apostrof. Maar de naam is nu eenmaal Jehovah’s Getuigen. Apostrofneukerij, verheven-kommaneukerij, hoort erbij. We schrijven immers ook niet “Hans’s fiets”.
Nee, want als je dat uitspreekt, klinkt het “gek”. Iedereen gebruikt m.i. in dit verband “de fiets van Hans”.
Er was ooit een flutdiscussie over Hommes hoest, of Homme’s hoest van W.F. Hermans.