Op 8 November 2014 was in de Jaarbeurs in Utrecht het jaarlijkse Skepsis Congres. De lezingen van die dag zijn vastgelegd en zijn te vinden op Youtube. Hieronder de informatie en een link naar de tweede spreker op het Congres dr. R. Abma.
dr. R. Abma is universitair docent Algemene Sociale Wetenschappen in Utrecht en publiceerde in 2013 De publicatiefabriek. Hij heeft ook een blog daarover.
Wie wetenschap bedrijft wil weten hoe iets werkt of hoe iets zit. Dat is het oude idee. Het nieuwe is: wie wetenschap wil bedrijven moet productief zijn. De maat daarvoor is: veel publicaties genereren. Dat is goed voor de rankings, maar slecht voor de kwaliteit van de wetenschap.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Heel leuke heraut gespot van 0.00 tot circa 4.30 minuten. Dat vind ik dan weer kosmische rechtvaardiging! 😉
Maar echt, een heel goede spreker, Ruud Abma. Heldere zinnen, zeer duidelijke en aangename stem, goed tempo. Ofschoon ik eerlijk moet bekennen dat het me op voorhand wat droogjes toescheen, zo’n zeer respectabel grijs-wit gehaarde heer met kurkdroge PP velden (behalve de laatste), luisteren leverde het tegendeel op: een goed verhaal dat een helder licht schijnt op de problemen van de huidige wetenschap.
Na dit verhaal concludeer ik dat Diederik Stapel tot de wetenschap is wat Uri Geller is tot de ‘paranormale’ wereld: “U vraagt, wij leveren”. Diederik Stapel als ‘koortsverschijnsel’ van samenleving, wetenschap en tijdschriften in het geheel. Veel vaart, spectaculaire resultaten en kwantiteit worden geëist, en medialievende en ego trippende Diederik Stapel was zeer genegen om te bedienen. En hij gaf het toe, hij was dus als de self chosen maffia die er trots op is om maffia te zijn. Een soort Don Vito Corleone.
Roos Vonk kwam volgens mij in het verhaal van Ruud niet voor, maar het verbaasde mij wel dat zij de dans ontsprongen is. Dit terzijde.
Bij mij rijst er toch een vraag en dat is: was de wetenschap generaties terug (ten tijde van mijn eigen grootouders bijvoorbeeld) dan zo veel beter? Was de inhoudelijke som van de wetenschap destijds grootser, nobeler, kwalitatiever, kwam er méér inhoudelijks uit de bus? Of is er ondanks deze ‘wetenschapskoorts’, die zorgt voor veel te veel losse flodders en zelfs fraude, toch nog steeds net zo veel resultaat, of misschien zelfs meer? Een knappe kop die hierop antwoord kan (durft) geven?