Tweede Kamerlid Michiel van Nispen nog steeds in de ban van ritueel misbruik

Op woensdag 6 maart 2024 besprak de Kamercommissie Jusititie & Veiligheid dan eindelijk het rapport van de commissie-Hendriks over georganiseerd sadistisch misbruik, dat ruim een jaar geleden verscheen. Over de merkwaardige achtergrond van het tot stand komen van het rapport schreef ik samen met Peter Zegers vorig jaar in Skepter. De belangrijkste conclusie van de Commissie Hendriks is dat er geen aanwijzingen zijn voor het bestaan van netwerken waarbinnen satanisch ritueel misbruik plaatsvindt. In feite dezelfde conclusie van de werkgroep-Hulsenbek in 1994.

We schreven ook dat de Tweede Kamer de onderzoeksvraag ‘handig’ had verpakt als een onderzoek naar georganiseerd sadistisch misbruik van kinderen om de schijn te vermijden dat de parlementariërs stiekem zelf toch ook wel geloof hechten aan al die spannende verhalen van slachtoffers van elite netwerken die er satanische praktijken op nahouden. De commissie trapte daar niet in, de aanleiding van het verzoek tot het onderzoek lag ook heel duidelijk in de radioprogramma’s van Argos die juist draaiden om rituele kenmerken. Uiteraard kon de commissie er niet omheen ook onderzoek te doen naar georganiseerd misbruik zonder rituele kenmerken, en nu hebben de Kamerleden het uiteraard liever alleen daar nog over. Daarbij zal ook wel meespelen dat vorig jaar het verhaal van Argos over het meisje ‘Lisa’ stevig onderuit ging, en haar moeder inmiddels wegens smaad is veroordeeld.

Een complotdenker als Gideon van Meijeren van Forum voor Democratie houdt dat natuurlijk niet tegen om stevig met dit doorgeprikte verhaal te blijven uitpakken en vooral te blijven suggereren dat de top van Justititie misbruikers in eigen kring al decennialang de hand boven het hoofd houdt. Maar ook Michiel van Nispen van de Socialistische Partij, een van de initiatiefnemers van de motie die uiteindelijk leidde tot het instellen van de commissie-Hendriks, lijkt nog geloof te hechten aan het bestaan van misbruik met rituele kenmerken:

In dit korte fragment komt dat denk ik het duidelijkst naar voren.

Over het wel of niet bestaan van rituele kenmerken blijft de wetenschap verdeeld, maar de verklaringen die zijn er. En volgens mij moet de minister vandaag toezeggen en ervoor zorgen dat meldingen met rituele kenmerken en of over hooggeplaatsten, hoe ongeloofwaardig die misschien ook wel zouden lijken, nooit zomaar terzijde mogen worden gelegd, omdat dit zogenaamd niet zou kunnen bestaan.

Waarom denkt Van Nispen dat de wetenschap verdeeld is? Het lijkt alsof hij de conclusies van de Commisie Hendriks die ook uiteenzet hoe tegenwoordig tegen het onderwerp in de wetenschap wordt aangekeken, compleet negeert. Ja, er is in elk vakgebied wel een wetenschapper te vinden die een dissident geluid laat horen, maar dat is echt wat anders dan te suggereren dat ‘de wetenschap verdeeld is’.
Welke wetenschappers zou Van Nispen in gedachten hebben? Wellicht de Australische criminoloog Michael Salter die aan Argos vertelde dat er wel degelijk forensische bewijs zou zijn gevonden voor het bestaan ritueel misbruik. Probleempje: als je Salter vraagt naar de details, blijkt het helemaal niet te gaan om professioneel onderzoek, maar om persoonlijke herinneringen als adolescent. (Zie update bij: Bracht Argos eigenlijk wel iets nieuws over ritueel misbruik?).

Ook in zijn tweede punt hier, is het duidelijk dat Van Nispen wel erg zijn oren laat hangen naar de vermeende slachtoffers. Een van de zaken die na het rapport van de werkgroep-Hulsenbek tot stand is gekomen, is een expertgroep die de politie kan adviseren als er aangiften van misbruik worden gedaan waarin rituele kenmerken voorkomen: de LEBZ. Nu is het wel zo dat de vermeende slachtoffers geen vertrouwen hebben in die expertgroep, maar dat zit ‘m eerder in het gegeven dat het ze door therapeuten die hardnekkig zijn blijven geloven in het bestaan van (satanisch) ritueel misbruik wordt afgeraden om aangifte te doen. Hun verhaal zou immers toch niet geloofd worden door de LEBZ, maar een wat meer voor de hand liggende reden is natuurlijk dat ze hun cliënten willen beschermen tegen een al te kritische blik op hun vaak bizarre verhalen.

Van Nispen gaat zelfs zo ver dat hij bij de instelling van een meldpunt voor slachtoffers van georganiseerd misbreuk een rol weggelegd ziet voor de organisatie van die gelovige therapeuten, het Kenniscentrum Transgenerationeel Georganiseerd Geweld. Dat helpt sowieso niets. Zelfs als zo’n meldpunt een verhaal met rituele kenmerken zodanig goed onderbouwd acht dat er wat moet gebeuren, dan moet dat toch door de autoriteiten (politie en justitie) in gang worden gezet en wordt het verhaal van het vermeende slachtoffer alsnog kritisch doorgelicht.

Ook noemt hij in het kader van dit meldpunt de stichting Misbruikt! In die stichting heeft Corinne Dettmeijer, voormalig Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen, een belangrijke rol. Zij is ook iemand die de verhalen die Argos over ‘Lisa’ bracht nog steeds enigszins geloofwaardig lijkt te vinden. In december haalde de VPRO en HUMAN de afleveringen van Argos offline, en daar is Dettmeijer zo boos over dat ze een klacht stuurde naar de Ombudsman voor de publieke omroep.

Zo kabbelt dit onderwerp nog wel even verder, totdat er onvermijdelijk weer een nieuwe serieuze opleving komt, zoals we voorspellen aan het eind van ons artikel in Skepter.