Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. In deze rubriek delen we een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel. Leesvoer voor in het weekend!
- VtdK: VtdK kent Bruinsma-penning toe aan Adriaan ter Braack – Ook gefeliciteerd namens Kloptdatwel!
- Skepsis: In Memoriam Frank Israël
- Skepter: Alles ADHD
- The Guardian: How the ‘poisonous tide’ of disinformation spreads division and despair
- Nu.nl: Mensen met mentale en sociale problemen zijn vaker agressieve complotdenkers
- The Guardian: ‘It’s bordering on exploitation’: how pseudoscience is duping football
- The Skeptic: Why it is reasonable to label Nathan Cofnas’ race realism as pseudoscientific
- Skeptix: In der Pfalz werden derzeit keine Hexen verfolgt – Witchfluencer tummeln sich alle im Internet
- SKEPP: Lezing in Aalst over Kruidengeneeskunde door Claire Moens – 21 oktober.
In Skepsis podcast #49 het bijzondere verhaal van Rita Spijker. Haar man werd dodelijk ziek, maar verwierp de reguliere zorg, en stortte zich in het alternatieve circuit. Hoe ga je daar dan mee om als partner die wel van hem houdt, maar niets ziet in die ideeën?
En Massimo Pigliucci was te gast in de podcast van CFI, altijd een plezier om naar te luisteren.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Gefeliciteerd Adriaan ter Braack. Ik lees altijd met veel plezier z’n stukjes op de website van Trouw. Bij tijd en wijle zie ik ook wel weer de voorspelbare ingezonden brieven die op de stukjes reageren. Onlangs ook weer bij een stuk waarin Adriaan ter Braack over orthomoleculaire onzin. Natuurlijk kwam er een ingezonden brief van een lezer die het niet met Adriaan ter Braack eens was, omdat er ook artsen waren die orthomoleculaire geneeskunde beoefenden en dat de heer Ter Braack beter kon schrijven over de doden door medicijngebruik.
@Renate
En die ingezondenstukkenschrijver was deskundig?
Geen idee, er stond niet bij dat zij arts was of zo. Ze noemde alleen een arts die ook met orthomoleculaire middelen werkte.
Kortom: kletsica!
Inderdaad. Maar zo gaat het meestal. De mensen die kritiek hebben op Adriaan ter Braak, zijn zelf ook niet deskundig. Hooguit heeft men misschien goede ervaringen met iets, waar Adriaan ter Braak negatief over is. Dus de briefschrijfster over orthomoleculaire kletskoek, had zelf goede ervaringen met een arts die orthomoleculaire middeltjes voorschreef. Dat kan natuurlijk ook gebeuren bij met een homeopaat, acupuncturist of om het even welke andere kwakzalver. Men komt altijd met die ervaring waarvan men meent dat het geholpen, soms met de toevoeging dat wetenschap ook niet alles weet.
@Renate
Veel gaat “vanzelf” over en dan ligt het bij velen voor de hand dat de kwakzalverij die verbetering heeft veroorzaakt. En, zoals die gekke cabaretière kortgeleden fantaseerde, bij combinatie van reguliere behandeling met “alternatieve” zooi schrijft men de werking liever aan het laatste toe. Want: natuur is altijd beter, het is oeroude “wetenschap”, en dat soort blabla. O ja, “big pharma” is vanzelfsprekend verderfelijk en wetenschap is ingewikkeld en griezelig en “weet ook niet alles”. En zo “schlafen unsere Sünden ein”.
@ Hans,
Veel gaat inderdaad ‘vanzelf’ over. M’n moeder zei dat ook vaak. “Gaat wel weer over voor je een meisje bent.” was een vaste uitspraak die ik me nog goed kan herinneren. M’n moeder was ook niet iemand die voor ieder wiswasje naar de dokter ging. Dat heb ik van haar overgenomen. En als ik dan eens een keer naar de dokter ga, dan kom ik thuis met het gevoel dat ik misschien toch net zo goed niet had kunnen gaan, zoals dit voorjaar, toen ik een aardige wond bij m’n elleboog had, die na na een paar weken nog geen verbetering liet zien. De dokter smeerde er iets op, plakte er een pleister op die ik 5 dagen moest laten zitten en daarna moest ik de wond maar met betadinezalf behandelen.
Die pleister zorgde ervoor dat er minder kans was op steeds opnieuw beschadigen. Ikzelf haalde laatst een vingertopje open aan de sluiting van een hoteldeur waar een gemeen scherp stukje aan zat. Dat wondje ging ook steeds weer opnieuw bloeden totdat ik er een pleister op plakte. Zalf was helemaal niet nodig, gewoon alleen maar de kans op steeds opnieuw beschadigen verkleinen. Dat hoort toch bij “vanzelf”?
@ Hans
Nou ja, ik plakte er zelf ook al pleisters op, omdat de wond vochtig was en een beetje bleef bloeden en ik ben pleisters blijven plakken tot de wond echt geheeld was, hetgeen een maand of 2 duurde.
Nu heb ik een vergelijkbare wond op m’n knie en ook nu gebruik ik weer betadinezalf en pleisters, die ik bij de apotheek koop.