Zo, eindelijk weer thuis + toegang tot een werkende computer + tijd = artikel.

Er is ontzettend veel gebeurd, dus laten we bij het begin beginnen. Overigens komen alle lezingen online te staan over een tijdje, dus ik zal niet over elke lezing iets schrijven, of soms niet eens op de lezing zelf in gaan. Sommige lezingen vond ik leuk, ander interessant, weer andere vermoeiend en soms onbegrijpelijk. Soms was ik zo geboeid dat ik vergat aantekeningen te maken.

In een eerder bericht schreef ik dat we wilden proberen om de sprekers te interviewen. Dat hebben we niet gedaan. Het was veel leuker om gewoon ongedwongen met ze te kletsen en ‘s avonds aan de bar met ze te zitten of gewoon na afloop even die ene brandende vraag te stellen.

Goed, dag 1 dus. Bij het ontbijt kon ik meteen aanschuiven bij Massimo Polidoro, voorzitter van de Italiaanse sceptische organisatie CICAP, hij herinnerde mij nog van zijn lezing in Utrecht in 2009. Hij zat aan tafel met een Duits/Nederlands gezin die van het congres een uitje hadden gemaakt en het combineerden met uitstapjes in Berlijn en 1 dag congres.

Linksvoor wit shirt: Michael Heap van ASKE (UK), midden: Ray Hyman, daarachter: James Alcock, nog iets verder op de achtergrond in wit shirt, kaal en bril: ik. Helaas is de foto niet helemaal scherp geworden.

Het was al snel tijd voor ‘Meet Leaders of the Skeptical Movement from Around the World’, waar ik als afgevaardigde van Stichting Skepsis een beetje onwennig tussen stond. Opeens stond ik daar zelfs met Ray Hyman te kletsen! Als een van de grondleggers de eerste sceptische organisatie CSICOP vond ik grote eer. Jammer dat ik er pas later achter kwam wie meneer Hyman precies was en wat hij had gedaan. Ik wist wel dat het een grote eer was, alleen nog niet waarom ;).

Ik maakte ook kennis met Gábor Hraskó van de Hongaarse skeptici. Zij zijn nog maar een kleine groepering met ongeveer 100 leden (maar organiseerden in 2010 al wel het Europees sceptische congres) en hij wist me te vertellen dat om in Hongarije homeopathie en/of acupunctuur te geven je arts moet zijn. Dat is erg vervelend want dat geeft de beide methoden erg veel status.

Catherine de Jong, voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, genoot veel aanzien als voorzitter van de oudste (1881(!)) anti-kwakzalverij/skeptische organisatie ter wereld. Zij introduceerde me bij Eugenie Scott waar ze mee in gesprek was. Hetzelfde gebeurde bij Harriet Hall.

Gábor Hraskó, ik, Harriet Hall en Catherine de Jong.

Catherine de Jong, Eugenie Scott en ik.

 

Wordt vervolgd!