De onderstaande lezing gaf Paul Kirschner tijdens het Skepsis Congres 2012: Bij de Les.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Begonnen met de video, maar op 21 minuten begint de welwillendheid af te nemen. Ik kan goed begrijpen waarom bijvoorbeeld Rob Nanninga nooit meer naar skeptische congressen gaat.
De spreker moet zich mijns inziens afvragen:
Voor welk publiek ga ik spreken?
Wat is het doel van mijn lezing?
Hoe kan ik mijn publiek blijven boeien?
Wat kan een publiek behappen in zo’n korte tijd en heeft het zin lange citaten te geven en meerdere abstracte weergaves als pyramides met veel tekst (zoals in deze lezing gebeurt)?
Wat neemt mijn publiek mee van de lezing? Wat wil ik dat ze meenemen?
Het gaat blijkbaar vooral over de (on)mogelijkheid van multitasken.
Dit komt uit zijn boek:
Het helpt me niet veel om deze lezing te doorgronden. We zien op de eerste rij Jan Willem Nienhuys, a sight for sore eyes. Verder zitten er in het publiek diverse skeptische betrokkenen (neem ik althans aan, omdat het congres toch vooral de aandacht trekt van de harde kern).
De spreker spreekt ergens in het begin over Randi’s zin: je moet wel open zijn, maar niet zo open dat je hersenen eruit vallen. Vervolgens gaat de spreker uitleggen wat het verschil is tussen geloof en wetenschap, en hij stelt aan de ene pool Jomanda, aan de andere pool Albert Einstein.
Ik zeg: “Duh!”.
Geachte spreker, deze inhoud is misschien leuk voor de beginnende student aan de universiteit, maar niet voor de doorgewinterde skepticus. Ik vermoed dat de spreker wilde aansluiten bij Skepsis, maar daarbij vergat dat wat hij als aansluiting ziet, de absolute clichés binnen Skepsis zijn.
Ik zie JW gapen op circa 26 minuten.
OK, ik schroef mijn geduld weer op en luister verder. De spreker belandt op circa 27 minuten op een scherm met vier bollen waar hij zijn kritiek uit op de wijze waarop studenten leren. Zijn toon is in mijn oren opvallend ruzieachtig. Ik hoor hem bij wijze van spreken al uitvallen tegen studenten, vrouw en kinderen. Ik voel me ongemakkelijk, zijn we aan het ruzieën?
Op circa 40 minuten wrijft JW langdurig in zijn ogen.
Op 51 minuten komt de aap uit de mouw: Paul Kirscher weet hoe het moet in het onderwijs! Hij prijst zijn boek aan. Gelukkig! Zou het onderwijs nu eindelijk eens beter worden? Of is alle verbetering misschien een illusie, ook die van Paul Kirscher?
Paul Kirscher zit naar aanleiding van een vraag van een dame uit het publiek op 55 minuten te vertellen dat zijn zoon niets snapt van bestandgrootte van files na scannen, en ziet dat als bewijs voor de stelling: “Kinderen zijn handiger, maar begrijpen het niet.”
Ik zeg opnieuw: “Duh!” Relevantiegraad: zero. Wat zegt het vermogen van de zoon van meneer nu over het vermogen van andere kids? Niets, noppes nada. Ik denk dat de kids van nu wel degelijk zeer veel meer snappen van techniek dan meneer Kirschner zelf. Kirschner zegt: “Ze zijn heel knopvaardig, maar ze snappen wat ze aan het doen zijn vaak niet.” Nou meneer Kirschner, laten we het erop houden dat dit geldt voor uw zoon.
Maar wat bij mij het grootste vraagteken oproept, is dit: wat wil meneer Kirschner nu eigenlijk zeggen? Ik verlies steeds de draad uit het oog, ik zie geen logica. Gaat het dan toch alleen om het aanprijzen van zijn eigen boek? Wie legt het me uit? Hans misschien? Hans, ik neem aan dat je ook reuze enthousiast bent over deze lezing? Please, enlighten me.
Als ik niet antwoord, zal het ook wel niet goed zijn, mw. Oomen.
Ik volsta met: “geen commentaar”. En ook: geen tijd om uw ontboezeming in details na te trekken en van reacties te voorzien.
Dat is een politiek zeer correct antwoord, Hans. Ik was benieuwd wat een doorsnee bezoeker van deze lezing opsteekt, wat hij of zij er mee doet, of de lijn duidelijk was etc..
En wat deed JW op circa 55 minuten? 🙂
Wat is dat nu? Geen protest op mijn reactie? Ik ben ‘teleurgesteld’. Zijn de heren (en dames) skeptici het zowaar met mij eens? ☺
Het tijdperk van Aquarius!
http://youtu.be/EegRh8Z4H-o
Geen protest betekent niet automatisch acclamatie…
Hans, gelukkig, een weerwoord! Ik was al ‘bang’ dat de Mayaïsten toch gelijk hebben met hun ‘nieuwe tijdperk’!
U praat in raadsels. Laten we maar ophouden.
Nee hoor, ik spreek klare taal, daar sta ik om bekend. Vooral niet lachen, Hans, want dan weten we zeker dat we in het tijdperk van Aquarius beland zijn!