Op 8 November 2014 was in de Jaarbeurs in Utrecht het jaarlijkse Skepsis Congres. De lezingen van die dag zijn vastgelegd en zijn te vinden op Youtube. Hieronder de informatie en een link naar de vierde spreker op het Congres dr. G.C. Cornelis.
dr. G.C. Cornelis is hoofddocent wetenschapsfilosofie aan de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Antwerpen. In 2013 publiceerde hij Eerlijke wetenschap.
Het stinkt in de tuin van akademos. Absurd hoge werkdruk en een kille administratie leiden tot oneerlijke wetenschap, onbetrouwbare resultaten en onzinnige kennis. De schade die deze onwetenschap aan ons wereldbeeld toebrengt, doet het maatschappelijke effect van de kolderieke pseudowetenschap verbleken.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Trouwe fan meldt zich weer. Ook bekeken. Hoge kwaliteit sprekers dit jaar. Duidelijke spreker, doet het geheel uit zijn hoofd, gesteund door zijn geduldige beelden.
Een beetje afgeleid door mijn lieve vrienden JW en Pepijn die naast elkaar zitten op 5 tot tien over twaalf… (onverstoorbaar en geconcentreerd luisterende JW en mooi-haar en mooie-iPad (?), Pepijn)
Het is wel grappig, deze spreker stemt zowel overeen met de vorige spreker, Ruud Abma, als dat hij ervan af wijkt (is dit correct Nederlands?). Rond 17 en 38.30 minuten hoor ik hem op peer review ingaan (er waren meer momenten); dat waar Ruud Abma zo voor was om fraude in de wetenschap tegen te gaan, daar is Gustaaf helemaal niet zo voor, hij ziet daar geen oplossing in.
Sowieso vind ik het een goede zaak dat men tijdens dit skeptische congres blijk geeft van gezond en eerlijk zelfinzicht: dat ook de wetenschap op de schuine helling staat, niet alleen de maatschappij door pseudowetenschap (uit de alternatieve sector). Tegenstanders van Skepsis moeten zich stevig achter de oren krabben bij hun eigen dus schijnargument dat skeptici- wetenschappers niet kritisch naar zichzelf (durven) kijken.
Rond 31.37 is er op verzoek van de spreker geknipt in de lezing, dit wekt vanzelfsprekend mijn nieuwsgierigheid: betreft het inhoudelijke censuur of een stevige hoestbui?
Rond 34.30 hoor ik Gustaaf Cornelis bevestigen wat Ruud Abma zei: mensen in de wetenschap moeten weer de tijd krijgen; al die tijd- en publicatiedruk zorgt ervoor dat potentiële top wetenschappers er zelfs voortijdig uitstappen. Men heeft immers ook nog een privé leven of ambieert er een.
Getraind speaker Gustaaf Cornelis gaat heel gedienstelijk naar de juiste sheet terug als een vraagsteller daarop in gaat (rond 47.30 minuten).
Twee keer hoor ik Gustaaf zeggen dat er meer geknuffeld dan wel meer liefde moet worden gegeven aan de wetenschappers die het goed doen (volgens spreker gaat maar liefst bijna eenderde van de wetenschappers de fout in, rond 20.34 minuten).
Ik zie hier dus een pleidooi voor meer menselijkheid in de wetenschap die er juist voor zal gaan zorgen dat de wetenschap weer gezonder kan gaan worden. Amen tot that, lijkt mij. En hugs vanuit California.
Inderdaad heel fijn, deze aandacht voor de problematische kanten van de reguliere wetenschap. Past ook mooi bij het actuele thema’s als ‘data transparancy’ en de All Trials Campaign, pogingen om de echte data betreffende farmaceutische onderzoeken boven tafel te krijgen.
En wat een verschil met de alternatieve wereld. Daar heb ik nog nooit iets van openlijke, kritische zelfbeschouwing mogen zien.
Nu je het zegt. Al dat gepraat, het rondstrooien van Deepak achtige nietszeggendheden dat nog steeds zo populair is (ik kijk even om me heen, je hoeft bepaald niet ver te zoeken, deze bijvoorbeeld: Liefde is vriendelijk pic.twitter.com/QxAC4yvYHl – is dat zo?)
De vele boeken, tijdschriften en cursussen over spiritualiteit, ze komen holler over dan ooit.
Je ziet nu nooit eens een congres in de new age sector met de titel: Wat is er mis in de ‘spirituele wereld’… Wat het meest nodig is, bestaat niet eens of wordt angstvallig vermeden, echt nadenken is blijkbaar not done.
Een lichtend voorbeeld ja, dit.
Zonder me te storen aan verdere kennisnamemogelijkheden, stel ik de kreet ‘oneerlijke wetenschap’ in vraag; het klinkt als ‘alternatieve geneeskunde’, alsof er sprake is andere geneeskunde dan bewezen geneeskunde. Is ‘oneerlijke wetenschap’ niet beter te vervangen door het veel duidelijker ‘bedrog’ versus ‘geverifieerde feiten’? Want wat is anders ‘wetenschap’ behalve dan ‘eerlijk’? Is er een wetenschap die een verifieerbare wetenschap is anders dan dat? Zijn er 2 soorten die aanspraak kunnen maken op verifieerbaarheid? -En vooropgesteld dat dat zo is, kunnen we die ook kennen, en welke kunnen we dan vertrouwen? ‘Eerlijk’ lijkt me een overbodig adjectivum wat andere dingen aan het verklaren gaat dan datgene wat verklaart dient te worden: het sticht uitsluitend verwarring, en lijkt de wetenschap niet te dienen, behalve dan die van de oplichters; ergo, het lijkt sterk op een ‘valsheid in geschrifte’. Waarvan acte.
“Oneerlijke wetenschap” is hetzelfde als “geen wetenschap”, bedrog dus en oplichting van de geldschieters.
“Alternatieve geneeskunde” is gelijk aan nietsdoen en is geen geneeskunde. Dus bedrog en oplichting van de patiënten.
@Albert, zo problematisch zou het toch niet moeten zijn om het kaf van het koren te scheiden, gegeven het feit dat we al zo lang beschikken over duidelijke wetenschappelijk criteria om het kaf van het koren te scheiden.