Kloptdatwel?

sinterklaas

Sinterklaas komt helemaal niet uit Spanje

by 5 Comments

Sinterklaas komt helemaal niet uit Spanje 1
Veel Nederlanders vieren Sinterklaas, waar ook ter wereld. In dit geval is een foto van een viering in India gebruikt als voorkant Paul Faber’s boek: ‘Sinterklaas Overzee’.

Hebben chocolademunten echt iets met Sinterklaas te maken? En hoe zit het eigenlijk met taai-taai?

Paul Faber schreef in 2008 op Kennislink het volgende:

(…) deze verhalen hebben hun sporen nagelaten tot aan de dag van vandaag. In een van de bekendste verhalen redt Nicolaas drie arme meisjes van de prostitutie door anoniem drie beurzen met geld naar binnen te gooien. Zo kunnen ze toch een eerzaam huwelijk sluiten. Op basis van dit verhaal werd Sinterklaas ook gezien als beschermheilige voor jongeren die een goed huwelijk zoeken. Dit leidde later weer tot de zogenaamde ‘vrijers’ van taai-taai. De beurzen met geld echoën na in de hedendaagse chocolademunten.

Waarom Sint-Nicolaas per schip aankomt, er met snoep wordt gestrooid en natuurlijk waar Sinterklaas dan wél vandaan komt kun je allemaal lezen in het artikel ‘De geschiedenis van Sint-Nicolaas’.

Feber schreef in 2008 nog een artikel op Kennislink getiteld ‘Het moderne Sinterklaasfeest’. Daarin kan je o.a. lezen hoe het zit met Zwarte Piet en hoe de rol van Sinterklaas in de loop der tijd veranderde van boze bestraffer tot kindvriendelijke vaderfiguur.

Magisch denken: waarom kinderen geloven in Sinterklaas

by 8 Comments

Op het moment dat ik dit schrijf hoor en zie ik op het pleintje waaraan ik woon Sinterklaas en zijn Pieten bij een huis naar binnen gaan, na eerst hard op de deur te hebben gebonkt; de reden dat ik ging kijken. Iets verderop zie ik een verdacht groepje vaders hard op ramen bonken en vervolgens achter een auto schuilen. Heerlijk dit stukje nostalgie.

Dit alles staat natuurlijk in het teken om de buurtkinderen zo goed en zo lang als het nog gaat voor de gek te houden: Sinterklaas bestaat echt!

Hoe kan het dat een kind bij het zien van precies dezelfde schoenen als oom Jan die onder de tabbert van Sinterklaas uitsteken denkt ‘wat toevallig zeg, Sinterklaas heeft dezelfde schoenen als oom Jan!’. Voor een jong kind is dit nog allemaal heel normaal en het legt de link dat de ene persoon de ander zou kunnen zijn niet. Een jong kind heeft nog geen goed realiteitsbesef. Als het kind jong genoeg is dan kan oom Jan zich zelfs voor zijn of haar neus omkleden en tadaaa: daar is Sinterklaas. Geen idee waar oom Jan dan is gebleven. Sinterklaas kan in één avond elk huis in heel Nederland aandoen, met zijn paard over daken rijden en Pieten passen door de schoorsteen: in het hoofd van een kind kan het allemaal. Het kind kan nog in magische verklaringen geloven en er genoegen mee nemen: “hoe kan dat mama?”, “omdat het Sinterklaas is”.

Gehoord op een kinderopvang: “Geloof jij nog in Sinterklaas? Ik wel.” Leeftijd onbekend.

Het fenomeen hoort bij de normale ontwikkeling van kinderen en vermindert tussen de 4 en 8 jaar oud. Bij de meeste 8-jarigen is het magisch denken verdwenen.

Op dokterdokter.nl vond ik er een leuk artikel over.

Kinderen van een gemiddeld nog jongere leeftijd (onder de 6)  kan je op nog meer manieren voor de gek houden. Die manieren kunnen zelfs geld besparen in tegenstelling tot het Sinterklaasfeest. Als je bijvoorbeeld zelf twee koekjes wil en je wil je kind er één geven, dan zal je kind dit hoogstwaarschijnlijk oneerlijk vinden. Oplossing: breek het koekje van zoon of dochterlief in twee stukken en hij of zij zal het wel eerlijk vinden: jullie hebben er immers beiden twee. Het onderstaande filmpje illustreert dit.