Deze zomer verscheen er op de website van Niburu een bizar verhaal gevolgd door een aantal aantijgingen jegens de Stichting SkepsisVooral de 13 minuten durende video aan het eind van het artikel is zeer onthullend.

Het begon allemaal met een voorval dat plaatsgreep in de Schoorlse duinen op 24 oktober, 2002. Bart van H. zag daar tijdens een uitje met z’n gezin heuse UFO’s. Onmiddellijk meldde hij dit via het noodnummer 112. De volgende dag al werd Bart op z’n geheime 06-nummer gebeld door Marcel Hulspas. De journalist Marcel Hulspas was in die dagen hoofdredacteur van Skepter en prominent medewerker van de Stichting Skepsis. Marcel meldde Bart dat er niets bijzonders aan de hand was en dat het waarschijnlijk gewoon ging om lichten die bij een discoshow hoorden. Wat Bart bij dit alles het meest in het verkeerde keelgat schoot was dat de overheidsdienst die de 112 beheert het geheime 06-nummer vanwaar Bart had gebeld blijkbaar onverwijld had doorgegeven aan de Stichting Skepsis.

Uiteindelijk raakte zelfs de Nationale Ombudsman betrokken bij de nasleep van Barts UFO sighting in het Schoorls duingebied op 24 oktober, 2002.

In de jaren nadien is Bart verhaal gaan halen. Onvermoeibaar schreef hij brieven aan Noord-Hollandse politiekorpsen en aan de Nationale Ombudsman. Hij belde met de militaire inlichtingendiensten en ook belde hij in 2004 persoonlijk met Marcel Hulspas. Steeds echter werd hij afgewimpeld of met een kluitje in het riet gestuurd. Dit verhaal stond overigens al sinds 2007 op de website Ufowijzer.nl (oorspronkelijk van Paul Harmans).

Voor Niburu is dit het zoveelste bewijs van iets dat ze allang wisten. Met de Stichting Skepsis gaat het om een verlengstuk van een heel doortrapte overheid. Medewerkers van de Stichting Skepsis zijn agenten die betaald worden om te trollen op het internet, om het onderwijs te infiltreren en om via de media giftige leugens te verspreiden.  En de Stichting Skepsis ziet erop toe dat UFO-meldingen de doofpot ingaan.  Het doel van al deze welbewuste misleiding? Welnu, het volk moet op een dwaalspoor gehouden worden zodat de gevestigde orde aan de macht kan blijven.

“Stichting Skepsis heeft wellicht meer banden met de overheid dan menigeen denkt en sommige medewerkers van Skepsis kunnen wel eens een goed verborgen nevenbaan hebben … Deze zogeheten trollen of ‘shills’ worden door de overheid en bepaalde multinationals ingehuurd om de publieke opinie te beïnvloeden,” zo wordt ons uitgelegd in de video bij het Niburu artikel.

Ik heb vervolgens dus maar een mailtje naar Marcel Hulspas gestuurd. Hij kon zich het specifieke geval niet herinneren, maar vertelde me dat het in principe mogelijk was dat hij de jongeman had gebeld. De politie legt UFO-meldingen doorgaans met een zucht naast zich neer.  Maar niet altijd. Een vliegend voorwerp, of het nu buitenaards is of niet, kan een gevaar vormen voor de burgerluchtvaart en soms wordt zo’n melding dus doorgegeven aan Schiphol. En Schoorl is tenslotte maar enige tientallen kilometers verwijderd van Schiphol. Marcel had namens de Stichting Skepsis aangegeven geïnteresseerd te zijn in UFO-meldingen en zodoende werden die meldingen soms aan hem doorgegeven door iemand van de politie of door iemand op Schiphol. Dat Bart na z’n 112 telefoontje eventueel voor verdere informatie wordt teruggebeld op hetzelfde nummer als waarmee hij oorspronkelijk 112 belde, dat is dan toch eigenlijk helemaal niet verwonderlijk.

Hoofdredacteur Hulspas had een heel integere en wetenschappelijke houding. Hij wilde d.m.v. systematisch onderzoek het ongeïdentificeerde identificeren. Het getuigt van hysterische vooringenomenheid en ziekelijke achterdocht van de kant van Niburu wanneer ze hier een grootschalige en kwaadaardige samenzwering ontwaren – een samenzwering tussen alarmcentrales, politiekorpsen, inlichtingendiensten en de Stichting Skepsis.

Maar stel dat Niburu toch gelijk heeft. In dat geval moet er iets rechtgezet worden. Tientallen stukjes heb ik in de afgelopen jaren geschreven voor websites en publicaties van de Stichting Skepsis. Mede door mijn toedoen is de ontwikkeling van de Vrije Energie in Nederland minstens zo’n tien jaar teruggezet. Waar blijven toch al die cheques en bankoverschrijvingen van de Shell, van de Unilever, van de ministeries, van de Nuon, van de AIVD en van de MIVD?