Astrologen vrezen voor aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en extreem weer op 19 maart aanstaande. Op die dag staat de maan erg dicht bij de aarde. Diverse Nederlandse kranten, waaronder het AD, schreven er afgelopen weekend over, overwegend tamelijk nuchter. Dat deed ook waarmaarraar.nl. Maar op internetfora zoemt het van de doemsdagvoorspellingen voor 19 maart.
Jan Willem Nienhuys legde gisteren in een reactie op kloptdatwel uit dat we ons geen zorgen hoeven te maken. Hij legt uit dat de baan van de maan om de aarde de vorm heeft van een ellips. Het gevolg is dat de afstand van de maan tot de aarde varieert. In het ‘perigeum’ is de maan het dichtst bij. Vrijwel ieder jaar komt de maan één keer net zo dicht langs de aarde als over twee weken. Toch is de afstand aarde-maan op 19 maart (356.577 km) een soort record, hoewel op 10 januari 2005 de afstand nog een paar kilometer korter was (356.571 km). Gelukkig was er op die dag geen wereldwijde catastrofe.
Jan Willem Nienhuys schrijft dat de maan op 19 maart aanstaande een klein beetje harder aan de aarde trekt:
“Astrologen, die normaal totaal niet geïnteresseerd zijn in de echte afstanden van de planeten tot de aarde voorspellen op 19 maart 2011 grote rampen: aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. […] Dat zou dan zijn ten gevolge van de grotere getijdenkrachten die de maan op de aarde uitoefent (astrologen interesseren zich normaal niet voor getijdenkrachten; als ze dat wel deden, zou hun hele wetenschap totaal ineenschrompelen). Aangezien de getijdenkrachten met de invers-derdemacht van de afstand gaan, zal het maantij op 19 maart 2011 wel 1,4% sterker zijn dan op de afgelopen 19 februari 2011. Tjongetjonge”.
Met name in Australië is 19 maart groot nieuws. In een interview met news.com.au zegt de Australische Pete Wheeler van het International Centre for Radio Astronomy:
“There will be no earthquakes or volcanoes, […] unless they are to happen anyway”. “(The Earth will experience) just a lower than usual low tide and a higher than usual high tide around the time of the event, but nothing to get excited about.”
Natuurlijk is het voorgekomen dat natuurrampen samenvielen met een ‘perigeum’. Dat is in de meeste gevallen toeval, hoewel sommige aardwetenschappers het voor mogelijk houden dat de iets grotere aantrekkingskracht van de maan een instabiele situatie in de aardkorst net over de drempel helpt. Het gevolg kan dan een aardbeving zijn. Dit vertelt Victor Gostin, Planetary and Environmental Geoscientist aan de Adelaide University, aan news.com.au.
De astronoom David Renneke, die een interessante website over de kosmos heeft, merkt in hetzelfde artikel op dat hij zich meer zorgen maakt over de paranoia van de onheilsvoorspellers dan over de maan op 19 maart:
“If you try hard enough you can chronologically associate almost any natural disaster/event to anything in the night sky … comet, planet, sun. Remember in the past, planetary alignments were going to pull the sun apart. It didn’t. Astrologers draw a very long bow most times. Normal king tides are about all I would expect out of this SuperMoon “
Ik ben benieuwd hoeveel mensen op 19 maart aanstaande terugdenken aan dit bericht.
Met dank aan Jan Willem Nienhuys. Foto voorzijde: ingevanhaselen.nl.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Ik heb nog even nagerekend hoevaak de maan zo dichtbij komt. Van 1 januari 1980 tot en met 31 december 2011 (32 jaar) is het perigeum van de maan dichterbij dan 356934 km. Waarom die rare grens? Wel, 1/1000 onder die grens is de 356577 van over twee weken. Het gebeurt 24 maal in die 32 jaar. Merkwaardig genoeg vrijwel altijd in het halve jaar rond 4 januari (alleen 25 april 1994 is de uitzondering).
Maar dat is ook niet zo raar. Op 3 of 4 januari van elk jaar staat de aarde het dichtst bij de zon, en dan is de verstorende invloed van de zon op de maan iets sterker. De maanbaan is zo onregelmatig juist vanwege de zon.
Het is toch eigenlijk fantastisch dat de maanbaan tegenwoordig zo precies kan worden uitgerekend. Drie eeuwen geleden was dat een heel groot probleem, waar de knapste koppen zich suf aan rekenden. De reden daarvoor was een maatschappelijke: Als je van tevoren exact weet waar de maan tussen de sterren te zien is, kun je door de maan exact waar te nemen weten hoeveel je lokale tijd afwijkt van die van je thuishaven. De maan is een soort horloge met één wijzer die ongeveer in 29,5 dagen rondgaat. Het bepalen van de lokale tijd komt neer op het bepalen van de lengtegraad waar je bent. Uiteindelijk is het probleem opgelost door het maken van een heel betrouwbare klok. Al deze inspanningen leidden tot de ontwikkeling van veel wiskunde, mechanica en astronomie.
Al eerder heeft de maanbeweging de wetenschap in gang gezet. Toen Copernicus als student (in 1500) met het ptolemeïsche stelsel kennismaakte, was de maan daarin de grote anomalie. In dat stelsel waren twee modellen voor de maan. Het ene model gaf redelijk goed aan waar de maan zich aan de hemel bevond, maar in dat model varieerde de schijnbare afmeting van de maan enorm – speciaal de halve maan was gigantisch – , terwijl het al 1000 jaar bekend was dat de diameter van de maan maar met ongeveer 1/12 varieerde. In het andere model klopten de afstanden beter (hoewel de volle maan nog steeds tweemaal zo groot was als in werkelijkheid). Dat was de reden dat Copernicus zich begon te interesseren voor de constructie van een beter model.
Ongeruste mensen zouden voor hun geruststelling en een beter begrip eens kunnen gaan kijken in het Koninklijk Eise Eisinga Planetarium in Franeker. Dat is plm. 2 eeuwen geleden door Eise Eisinga gebouwd toen een gekke dominee vanaf de kansel verkondigde dat de aarde zou vergaan door een ophanden zijnde samenstand van planeten. Wat dat betreft is er helaas bedroevend weinig vooruitgang geboekt. Het Planetarium is echter nog steeds een waar wereldwonder voor hen die dat willen zien…
http://www.planetarium-friesland.nl/
http://nl.wikipedia.org/wiki/Eise_Eisinga
Op 11 maart, vandaag, is al iets bijzonders gebeurd. Genoeg om mij koude rillingen te bezorgen. Dit is echt niet misselijk. Japan – Tsunami – … – … – … ?
11 MAART, Dus vandaag is er al iets gebeurt in Japan , de kans is groot dat er iets volgende week kan gebeuren. En Japan, dat heeft ook nog invloed op andere landen zoals, in Rusland of Indonesie is de kans ook dat er zo iets gebeurt maar dan minder erg.Er is een kans dat er 19 maart iets gebeurt op de wereld maar ook niet.
We wachten geduldig af.
Japanse invloed op Rusland…
Heb ik iets gemist?
Ik begrijp er echt niets van…
Als je de ring of fire volgt en kijkt naar de volgorde waarop de aardschokken plaatsvinden zou je zeggen dat de Oostkust van NoordAmerika de volgende tsunamie kan verwachten. Ik ben blij dat ik daar niet woon….