Maxim Garvelink

Geschreven door Celine van Golde, universitair hoofddocent Forensische Psychologie aan de Universiteit van Sydney, en Andressa Almeida, promovenda Forensische Psychologie aan de Universiteit van Sydney

Het ontkrachte idee van ‘verdrongen herinneringen’ is terug van weggeweest. Zo blijkt uit een recente studie. De grote meerderheid van de Amerikanen geeft aan in verdrongen herinneringen en de opvatting “The body keeps the score” te geloven. Ook in Nederland zou het geloof in verdrongen trauma’s groot zijn, aldus Tamara De Beuf, voormalig hoofdredacteur van In-Mind en postdoctoraal onderzoeker Forensische Psychologie. Dat Amerikaanse onderzoek wordt op dit moment gerepliceerd in Australië. De eerste bevindingen van dit onderzoek suggereren dat deze opvattingen daar nog meer worden geloofd. Deze ideeën vinden dus wereldwijd veel bijval, maar kloppen ze wel? En wat wordt er nu precies bedoeld met dat het lichaam de score bijhoudt?

In het Engels maakt de zin “The body keeps the score” inmiddels al deel uit van het alledaagse taalgebruik. Voor veel mensen is deze zin een handige manier om de fysieke tol te benoemen die stress en trauma eisen wanneer je lichaam in vecht- of vluchtmodus zit. Dat de zin zo wijdverspreid is toont ook wat een ongelofelijk grote impact het non-fictieboek The Body Keeps the Score uit 2014 heeft gehad. Deze bestseller is geschreven door de Nederlandse psychiater Bessel van der Kolk en is op dit moment beschikbaar in 43 verschillende talen, waaronder het Nederlands. Maar naarmate zijn ideeën aan populariteit wonnen over de hele wereld, werden ze ook versimpeld.

Dit boek gaat in feite veel verder dan te beargumenteren dat trauma invloed heeft op het lichaam. Het rust op de veel controversiëlere bewering dat traumatische herinneringen in het lichaam zitten verscholen, waardoor ze onbereikbaar zijn voor je bewustzijn. Het concept van verdrongen herinneringen kent een lange en omstreden geschiedenis. Dit is waarom de heropmars van dit idee ons zorgen baart.