Een nieuwe grapje van Google: gisteren werd StreetView uitgebreid met boven- én onderwateropnames van het meer van Loch Ness in Schotland. Nu kun je dus even gaan zoeken of je het legendarische monster van Loch Ness kunt ontdekken.
Eerder kwam Google al in Google Maps met een verstopte alternatieve route over Loch Ness.
Toch maar mooi meegenomen, twee minuten tijdwinst op een traject van iets minder dan een half uur. Google Maps tovert een opmerkelijke reismogelijkheid tevoorschijn voor de reizigers die een route plannen langs het meer van Loch Ness. Het betreft het traject van Urquhart Castle, nabij Drumnadrochit, halverwege het meer, naar Fort Augustus, dat in de zuidelijke punt van het meer ligt. Precieze vertrektijden worden er echter niet gegeven.
Dit aardige grapje vermeldde Google zelf op de Facebook pagina van Google Maps. Daar stond een paar dagen eerder ook de verwijzing naar een andere mooie mogelijkheid, een die heel wat meer tijdwinst oplevert dan de schamele twee minuten op het traject langs het meer van Loch Ness. Tussen de berg Snowdon en Brecon Beacons National Park (beiden in Wales) win je op de reis die per auto minstens drie en half uur duurt, namelijk minstens drie uur, als je per draak reist …
Google stopt wel vaker van dit soort grapjes (‘easter eggs’) in zijn producten, een aardige lijst is op Wikipedia te vinden.
Op 14 april 1933 reed mevrouw Aldi McKay met haar man langs de westkant van Loch Ness in de richting van Inverness. Uitkijkend over de stille wateren van het meer in de richting van Aldourie Castle, zag ze plotseling iets. “Stop! The beast!” riep ze naar haar echtgenoot en daarmee was de eerste waarneming van Nessie een feit. Ruim twee weken later werd haar verhaal opgetekend in The Inverness Courier en sindsdien zijn de waarnemingen van het monster bijna niet meer bij te houden.
Ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van het ontstaan van deze legende is een academicus van de universiteit van St. Andrew’s ruim 1.000 ooggetuigeverslagen aan het doorspitten. Wat opvalt is dat er nogal wat bij zitten van hoteleigenaren rond het meer. Ook Aldi McKay had zo’n connectie, ze was manager van het Drumnadrochit Hotel, dat nu het Loch Ness Centre herbergt. Het idee dat de plaatselijk horeca doelbewust de legende in het leven heeft geroepen om het toerisme te bevorderen is overigens niet nieuw. Dat het werkt is wel duidelijk: er wordt jaarlijks meer dan een miljoen pond verdiend aan het Nessie toerisme.
Bovenstaande foto is misschien wel het bekendste beeld van Nessie. Lang gingen sceptici er vanuit dat het hier om een otter zou gaan, of misschien wel om een olifant (eventueel in een ander water genomen). De foto zoals die in de Daily Mail verscheen was bijgeknipt. Op het origineel is iets hoger op de foto de rand van het meer te zien, waaruit valt af te leiden dat het ‘model’ veel en veel kleiner is dan je in eerste instantie misschien zou denken. Inmiddels staat de foto bekend als een doelbewuste hoax: in 1994 bekende ene Christian Spurling vlak voor zijn overlijden dat het zou gaan om een speelgoedduikboot waarop hij een nek en hoofd had geknutseld. Doel van deze hoax was de Daily Mail een loer draaien. Maar onder andere omdat indertijd geen van de hoaxers publiekelijk een lange neus heeft getrokken richting Daily Mail na publicatie, denkt een Loch Ness onderzoeker als Henry Bauer, dat het verhaal niet klopt (zie The Case for the Loch Ness “Monster”: The Scientific Evidence (2002), blz 238-239). Misschien heeft hij hier een punt, maar op ander gebied heeft hij hele rare denkbeelden (zie AIDS-ontkenners).
Als het inderdaad een hoax was, dan heeft die een trend gezet. Vorig jaar verscheen ook weer een mooie foto (uit 2011) in The Inverness Courier :
Later werd duidelijk dat de fotograaf George Edwards waarschijnlijk een model van een ‘bult’ heeft gebruikt die tien jaar eerder was gemaakt en nog niet zo lang geleden gebruikt voor een National Geographic-documentaire (“Truth Behind the Loch Ness Monster“). Uitgebreide analyse van de foto (en ook van een claim uit 1986 van Edwards) is hier te lezen: An examination of the claims and pictures taken by George Edwards.
Veel mensen verdienen intussen een aardig centje aan de legende rondom Loch Ness en die moet daarom natuurlijk af en toe wel onderhouden worden met nieuwe ontwikkelingen.
Verder lezen:
Bill Nye is een Amerikaanse presentator die midden jaren ’90 het Disney programma “Bill Nye The Science Guy” presenteerde, een kinderprogramma over allerlei wetenschappelijke onderwerpen. Tussen de honderd afleveringen zit er ook één over pseudowetenschap. Onderwerpen die aan de orde komen zijn onder andere Bigfoot, UFO’s, en astrologie. James Randi komt ook even langs om een lepeltje te buigen. Een grappige aflevering die draait rond het uitgangspunt: “extraordinary claims require extraordinary evidence“.
http://www.youtube.com/watch?v=ZPk9LM44mLA