Een studie gepubliceerd in 2007 ontdekte dat een gen, Pax6, tegelijkertijd voor afwijkingen zorgt in de hersenen (de linker cortex cingularis anterior) én in de iris. En daardoor kunnen bepaalde vormen in de iris geassocieerd worden met een bepaalde persoonlijkheid die door dat hersengebied wordt beïnvloed.
428 studenten namen deel aan de studie. Daaruit bleek dat irissen met ovale vormen (1) (in het besproken artikel ‘crypts’ genoemd) significant hoger scoorden op een vragenlijst (NEO PI-R) op zaken als gevoelens, aangenaamheid, warmte, vertrouwen en positieve emoties, terwijl de groeven/lijnen (3) juist geassocieerd waren met impulsiviteit.
Ik vind dit zeer interessante materie. Voor zover ik weet is dit een eerste bevestiging dat je door naar iemands iris te staren daadwerkelijk iets zinnigs kan zeggen over de eigenaar van die iris. *
(Ik weet ook wel dat iriscopisten al veel langer geloven dat je aan iemands iris iets kan zien. Alleen beweren zij dat ze ziektes e.d. kunnen zien en dus diagnosticeren, maar daar is dan weer geen fatsoenlijke bevestiging voor te vinden. Klik hier voor een uitgebreid artikel over iriscopie).
Update 20-12-11:
* Aangezien het artikel inmiddels door een aantal personen is toegestuurd, waarvoor dank, is het duidelijk geworden dat deze zin echt alleen op mijn eigen kennis slaat. Ik zit helaas niet in de literatuur wat betreft irissen en persoonlijkheid. Nu ik het artikel in handen heb is een correctie wel op zijn plaats, het citaat hieronder is een gedeelte van de eerste alinea:
The idea that personality differences are related to iris characteristics is not new. In 1965, Cattell (1965) observed differences in cognitive styles between blue and brown eyed subjects and since then eye color has been found to be related to a great variety of physiological and behavioral characteristics. Dark eyed people have on average higher scores on extraversion, neuroticism (Gentry et al., 1985), ease of emotional arousal (Markle, 1976) and sociability (Gary and Glover, 1976). However, there are a number of studies that fail to replicate the personality findings, typically because the effect tends to fade after early childhood.
Er is dus al veel meer onderzoek gedaan.
Alleen is het nog steeds geen bevestiging dat iriscopie werkt natuurlijk, maar als ik de comments hieronder zo lees dan maakt dat in elk geval één beoefenaar niet uit.
Steun Kloptdatwel
Waardeer je dit artikel? Je kunt onze site steunen met een financiële bijdrage. Dat waarderen wij dan weer! Een donatie kun je doen via dit betaalverzoek (of klik op de afbeelding hiernaast).
NB de rekening staat op naam van Maarten Koller, formeel eigenaar van deze site.
Helaas betekent ‘significant’ hier waarschijnlijk niks. Statistisch significant wil alleen een heel klein beetje zeggen als het gaat om een proef met een van tevoren gekozen hypothese, waarop de proef speciaal is ingericht, en met één van tevoren afgesproken uitkomstmaat. Iemand een vragenlijst voorleggen met ik weet niet hoeveel items erop die informatie verschaffen over een heleboel dingen en die dan gekoppeld kunnen worden met allerlei aspecten die in over- of ondermaat aanwezig kunnen zijn in de iris – dat is onoverzichtelijk veel, en wekt het vermoeden dat de onderzoekers uitgebreid hebben zitten vissen.
Vervelende aan dit (door mij geschreven) artikel is dat ik de studie zelf niet volledig heb kunnen lezen. Sinds ik afgestudeerd ben 🙂 heb ik geen toegang meer :(. Ik heb het dus moeten doen met de abstract. Het volledige artikel zou ik nog ontvangen maar aangezien ik nu afhankelijk ben van anderen kan ik geen inhoudelijke reactie geven helaas.
Het enige zinnige is dat het wel om ruim 400 personen ging, wat in elk geval een flinke steekproef lijkt te zijn. Of er voorop gestelde hypotheses waren weet ik helaas niet.
Ik wil best aannemen, Maarten, dat er een relatie zou kunnen zijn tussen kenmerken in de iris en verdere lichamelijke parameters. Bij diabetici wordt ook bepaald niet voor niets regelmatig een fundusfoto genomen (dat is natuurlijk iets anders dan naar de iris kijken). Iriscopie heeft overigens diagnostisch gezien geen enkele waarde, dat is wel voldoende aangetoond.
Maar… wat bedoel je in dit kader met een spiegel voor de ziel? Het begrip ziel, zeker in relatie tot een religieuze betekenis, komt me volledig zinloos voor.
Een spiegel van de ziel, gecorrigeerd. En het is een bekende uitspraak die impliceert dat we aan de ogen veel kunnen zien toch? Nou, vandaar.
2011/12/19 Disqus
Ik denk dat je mijn vraag niet helemaal goed hebt begrepen. Het ging me om de ziel.
Het spraakgebruik kan ik wel min of meer volgen maar op een skeptische site is het begrip “ziel” wel een heel vreemde eend in de bijt. Laat ik het maar zo zeggen: naar mijn idee bestaat er helemaal niet zoiets als een ziel. Dick Swaab omschrijft dat uitvoerig in zijn boek Wij zijn ons brein.
De ziel bestaat natuurlijk niet voor zover ik weet. Het spraakgebruik wel, vandaar het gebruik.
2011/12/19 Disqus
Spijtig genoeg worden in dit artikel de verkeerde benamingen gebruikt voor de tekens die in de iris te zien zijn.
1. is geen crypt maar een lacune
2. is een pancreas teken
3. is geen groef maar een radiair
Interessant, dank je, ik heb de engelse termen geprobeerd te vertalen. Dat is dus blijkbaar mislukt. Zou je me kunnen vertellen waar ik de informatie had kunnen vinden?
We kunnen normalerwijze ook een heel aantal al of niet afwijkende genen spotten in hoe iemand er uit ziet. Waarom niet in de iris? Lijkt me nu niets bijzonders behalve als je gaat beweren dat er dan ook maar werkelijk allles kan worden afgelezen in het oog.
Overigens kan de fulltext van het betreffend onderzoek hier direct gedownd worden.
http://tinyurl.com/7ddug8h
Maarten, probeer eens een studieboek over iriscopie!
Lees liever zelf eens het artikel in Skepter over iriscopie. Dat onderwerp kan nu toch echt wel definitief in de vuilnisbak.
We zijn het eens Maarten. Daarbij neem ik aan dat je de uitdrukking volstrekt overdrachtelijk gebruikt.
Volledig!
@Hans, en wat zou ik voor nieuws in dat artikel moeten lezen waardoor ik iriscopie in de prullenbak zou moeten gooien? Ik ben nog niet iets shocking nieuws tegengekomen
U hoeft helemaal niets nieuws te lezen hoor. Het staat wel vast dat iriscopie voor het stellen van diagnoses klinkklare onzin is. Vandaar de prullebak. Heden ten dage zijn er gelukkig veel beproefde methoden tot het stellen van diagnoses. Gebruik van iriscopie is in dit kader illusoir en misleidend. Je kunt even goed (of beter gezegd: slecht) de lever van een pas geslachte geit beschouwen, zoals b.v. de Etrusken deden.
Voor acute processen is iriscopie niet de aangewezen methode om een diagnose te stellen, laat ik hierbij duidelijk stellen dat een natuurgeneeskundige enkel een “vermoedelijke diagnose” kan en mag stellen. In tegenstelling tot de legende zul je acute processen niet terugvinden in de irissen aangezien daar minstens een half jaar over heen gaat.
Iriscopie is ook niet een vak dat je met het boek in de hand kan toepassen, dat vergt de nodige training (en die heb ik nog niet voldoende gehad)
Mijn ervaring is dat je wel degelijk het nodige in de irissen kunt terugvinden, niet alleen ziekten met een medische substraat maar ook over het mentaal functioneren van de persoon.
Dat de wetenschap geen bewijzen kan vinden volgens haar criteria is haar probleem en toont niet zondermeer haar gelijk aan.
Natuurgeneeskundigen zijn veelal aangesloten bij beroepsverenigingen waar een cliënt een klacht kan indienen over een therapeut waarna bekeken wordt of die klacht gegrond is of niet. Is de klacht gegrond dan wordt die therapeut (in het geval van herhaling) uit de beroepsvereniging gezet.
“De wetenschap” heeft helemaal geen probleem. U draait de zaak om. Iriscopisten zullen toch echt zelf moeten bewijzen dat hun theorie aannemelijk is. Daar is tot nu toe nog helemaal niets van terechtgekomen. Dat zal ook niet gebeuren want er is allang door allerlei proefnemingen aangetoond dat iriscopisten er absoluut niets van bakken als ze een bekende diagnose moeten zien te reproduceren. Ook iriscopie is bedrog, evenals andere zogenaamd alternatieve geneeswijzen.
Wat een klachtenprocedure voor “natuurgeneeskundigen” in deze discussie te maken heeft, ontgaat me.
Meer inlichtingen over iriscopie en meer in het bijzonder over de oplichter, pardon homeopaat, die beweerde dat hij deze kunst had uitgevonden op
http://www.kwakzalverij.nl/942/Encyclopedie_Iriscopie
en speciaal over Péczely:
http://www.kwakzalverij.nl/1161/Iriscopist_Peczely_zwendelaar_of_gek_
Bij klachten over therapeuten moet men natuurlijk denken aan ‘grensoverschrijdend seksueel gedrag’, dat is ook in de gewone geneeskunde zo. Je zult wel niet ver komen bij de tuchtrechter met de klacht dat een waardeloze therapie is toegepast.
Verstandige mensen laten diagnoses stellen door een arts (en dan bedoel ik niet een arts die bijbeunt in homeopathie, acupunctuur en/of andere kwakzalverij).
Aan “vermoedelijke diagnoses” door “natuurgeneeskundigen” heeft niemand iets.
En als het om “diagnoses” door iriscopisten gaat, is het ronduit bedrog.
Er zijn ook iriskijkers die als ze een probleem zien beweren dat het
1. wellicht uit een vorig leven komt of
2. iets is dat zich in de toekomst kan openbaren
Logisch zou zijn dat men in een moeite door nog aangeeft wat
3. er pas in het volgende leven gebeurt,
Het is duidelijk dat iets dergelijks niet zo makkelijk te toetsen valt en meer in het algemeen dat iedereen in deze branche maar wat kletst.
Ja, zo kun je alle kanten op; zo klopt de “diagnose” natuurlijk altijd.
Ja, net als met Freudianen, die hebben altijd gelijk, want als je niks hebt, heb je het toch want dan heb je het gewoon verdrongen.
Wat een onzin lijkt me dit,ik vraag me af of hier niet een iriscopie sympathisant bezig is geweest die met veel geknutsel bewijs zoekt bij een theorie.
Die nr 1 dingen moeten volgens de iriscopie-taal zoals beschreven in mijn iriscopie-boek ‘Oog in oog’ (J. Korthuis 1986) inderdaad lacunes worden genoemd en geen cryptes (hoewel cryptes wel een beetje de zelfde vorm hebben).
Die lacunes zijn volgens de iriscopie-leer vrij onschuldig: ‘Het is een meestal genotypisch (aangeboren) orgaan-teken dat in verschillende vormen kan bestaan maar altijd slechts het voorliggende stromablad doorboort of beschadigt.’ (Is niet zo erg, beetje bindweefsel-zwakte.)
Nee dan de dwarse lijnen ofwel transversalen, (nr 2), en zeker de witte,’ bij het helderwit worden veranderd de transversaal in een fenotypisch teken!'(dus niet aangeboren maar verworven, uitroepteken stond zo in boek) ‘hoe helderder het teken, hoe acuter en agressiever de aandoening’ (p. 101). ‘In het met de sector corresponderende orgaan zijn daarom functie stoornissen te verwachten.'(p. 102)
Zie ik hier impulsief gedrag=slecht=verworven ziekte?
Ook bruine pigmentvlekjes (nr 3 ) voorspellen niet veel goeds. Een alleenstaand , solitair pigment in de donkerbruine kleur duidt op ernstige processen lees ik op p 137. De meningen over het donkerbruine pigment zijn onder iriscopisten echter verdeeld. Volgens de meesten is het een leverpigment, volgens Lindemann moet het doorgaans worden gezien als een maag-darm pigment en Deck spreekt over een pancreaspigment dat onder bepaalde omstandigheden kan leiden tot maligne processen.
Wat mij opvalt is dus dat onschuldige tekens (volgens de iriscopie-leer dan) in verband worden gebracht met onschuldig,(aangenaamheid,warmte enz.) gedrag en risicotekens in verband worden gebracht met impulsief gedrag.
Verdacht als je het mij vraagt.
Zou het onderzoek al worden aangehaald door iriscopisten ter ondersteuning van hun geloofsovertuiging?
Ieder vezeltje in je lichaam heeft te maken met de persoonlijkheid die je bent.
Hahahahahaha!
Waarom zou dat zo zijn?
Ik zal mijn nagels maar niet meer knippen en maar niet meer naar de kapper gaan.
Operaties mogen niet doorgaan en bloedtransfusies, laat staan orgaantransplantaties moeten worden verboden
Het wordt nu toch echt grote flauwekul die u verspreidt.
1. Tegenvraag;
Waarom worden organen afgestoten?
2.Hoe kan het dat je geidentificeerd kunt worden door bijv.:
je pupil (geen pasje meer nodig)
je stem
je vingerafdruk
op allerlei manieren via je DNA
1: omdat je lichaam standaard antilichamen aanmaakt tegen onbekend weefsel (hoe het precies werkt moet je aan een geneeskunde-iemand vragen, ik denk dat een bachelor geneeskundestudent hier vast wel antwoord op kan geven). Om dat tegen te gaan wordt het immuunsysteem onderdrukt waardoor zulke operaties niet zonder risico’s zijn.
nog even gegoogeld op transplantatie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Transplantatie
de tweede alinea gaat over afstoting.
2: ehm… omdat ze uniek zijn? ik weet niet of ik de vraag begrijp?
De antwoorden op 1 en 2 had je allemaal ook vast wel zelf kunnen opzoeken, dus volgens mij stel je de vraag met een ander doel? Hadden we door naar het antwoord te zoeken op iets anders moeten stuiten of iets dergelijks?
We hadden het toch over “persoonlijkheid”?
Wat hebben afstotingsverschijnselen, vingerafdrukken etc. met persoonlijkheid te maken?
Wat wilt u met urw reactie nu eigenlijk aantonen?
Precies Hans, Maarten,
Ieder vezeltje heeft te maken met jouw persoon en persoonlijkheid.
Jouw geest, jouw lichaam, ieder vezeltje, alle vezeltjes, is een geheel dat op elkaar afgestemd is, en dat maakt dat jij precies die persoon bent, met die persoonlijkheid.
En daar nog aan toegevoegd, omdat Maarten de bedoeling van mijn tegenvraag niet eens scheen te begrijpen:
Daarom wordt een orgaan afgestoten, omdat het niet jouw unieke eigenschappen heeft, maar die van een ander.
Tot voor kort konden we dat niet eens verklaren, toch was het wel zo, we konden het wel constateren, en er werd ook rekening mee gehouden.Wat jullie standpunt ondergraaft dat je altijd eerst het werkingsmechanisme verklaard moet hebben voor je kunt handelen.
Tegenwoordig weten we iets van DNA.
Maar dan nog weten we niet precies hoe het lichaam dit getransplanteerde orgaan herkent als vreemd en het gaat afstoten.
We weten alleen DAT het gebeurt.
Omdat we niet weten HOE die herkenning plaats heeft en waarom, kunnen we er ook niet adequaat op reageren.
We kunnen alleen een paardemiddel inzetten: het immuunsysteem blokkeren.
Met alle vervelende gevolgen vandien.
“We” weten oneindig veel meer van het immuunsysteem dan u wel denkt en meent zo in een paar regels te kunnen beschrijven.
Ondanks verschillen zijn er oneindig veel meer overeenkomsten tussen mensen.
En … in hetzelfde kader van de uitspraak dat “we” zo weinig zouden afweten van de werking van het menselijk lichaam, doet u zo maar even op basis van niets een enorme stap en verklaart dat ieder vezeltje de persoonlijkheid (of een deel ervan?) van de persoon in zich draagt…
Ik vind uw uitspraken op dit gebied als lekenpraat overkomen.
Juist, er zijn heel veel overeenkomsten tussen mensen.
Anders zouden we niet eens over de categorie “mens” kunnen spreken.
Maar in die categorie is ieder mens uniek.Voorheen kon je dat slechts op een indirecte manier bewijzen(afstoting, identificatiemethoden).
Nu kunnen we het op een directe manier bewijzen: DNA
Bij biometrische identificatiemethodes kun je denken aan het scannen van je vingerafdruk of je oog (iris of netvlies). Het gaat echter verder dan dit, want zelfs de manier waarop je loopt of de manier waarop je typt zijn uniek.
http://www.welingelichtekringen.nl/17404-einde-van-wachtwoorden-in-zicht.html
“Persoonlijkheid” gaat oneindig veel verder dan een paar unieke eigenschappen.
De stap van b.v. vingerafdrukken naar persoonlijkheid vind ik daarom veel te speclatief.
Als het iriscopisten al niet lukt om specifieke ziekten af te lezen aan de iris…
Nee, dat heb je mis:
Persoonlijkheid zijn al jouw unieke eigenschappen bij elkaar.Dat hele samenspel van al jouw unieke eigenschappen, dat ben jij als persoon, dat is jouw persoonlijkheid.
Ik denk er heel anders over. Dat is iets anders dan het mis hebben.
Zo’n “holistische” benadering kan ik me van uw kant voorstellen, maar ik denk dat vanuit wetenschappenlijk oogpunt onder persoonlijkheid iets geheel anders wordt verstaan.
In het artikel dat bij deze discussie hoort, wordt de twijfelachtige claim beschreven waarbij “een bepaalde persoonlijkheid” zou kunnen worden gecorreleerd aan bepaalde patronen in de iris. In dat kader kan dan meteen ook worden opgemerkt dat zelfs iriscopisten niet in staat zijn diagnoses te stellen uit alleen de iris, en daarbij niet betere resultaten boeken dan door toeval bepaald.
Uw koppeling van het uiterlijk van de iris, vingerafdrukken, immunologische eigenschappen enzovoort, met het begrip “persoonlijkheid” in de betekenis van menselijke emoties en gevoelens (zie het inleidende artikel) is dan ook een zeer speculatieve stap die u in de verste verte niet waar kunt maken. Misschien zou een eerste beginnetje helpen, maar zelfs dat hebt u nog lang niet.