Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. In deze rubriek delen we een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel. Leesvoer voor in het weekend!
[Read more…] about De linke weekendbijlage (13-2026)Alle drie ex-sekteleden hebben een boek geschreven. Als je dat koopt via een link in dit stuk dan krijgt kloptdatwel als affiliate partner van bol.com een kleine bijdrage. En jij krijgt een interessant boek.
Jan van der Winden groeide op in een streng antroposofische gemeenschap waar een zware sanctie stond op het ter discussie stellen van regels en overtuigingen. ‘Wie vragen stelde, werd gezien als ziek,’ vertelt Van der Winden. Zijn moeder stierf aan kanker omdat ‘echte geneeskunde zondig was’. Als tiener belandde hij in een antroposofische inrichting in België. Zijn redding was een arts die hem voor het eerst niet als patiënt behandelde, maar als slachtoffer. Later werkte Van der Winden bij de politie en specialiseerde hij zich in sektes – al bleef het onderwerp ook persoonlijk dichtbij. Tegenwoordig coacht hij mensen die nog vastzitten in gesloten gemeenschappen via Met Nieuwe Ogen Kijken. Over zijn jeugd schreef hij het boek Gekke Jantje.
Israel van Dorsten is één van de kinderen van Ruinerwold. Zijn vader maakte de overstap van de Moonsekte naar een wereld waarin hij geloofde dat hijzelf door God was uitverkoren. Een wereld met eigen regels en honderden geesten waarmee hij naar eigen zeggen sprak. Israel en zijn broers en zussen leefden volledig geïsoleerd: geen school, geen buitenwereld, geen medische zorg. ‘We geloofden dat de wereld was vergaan, dat wij de laatsten waren.’ Zijn eerste contact met de echte wereld? Stiekem luisteren naar de radio, op zijn vijfentwintigste. In 2019 ontsnapte hij over een schutting, midden in de nacht, naar een café in het dorp Ruinerwold. Zijn verhaal staat in Wij waren, ik ben – Weg uit Ruinerwold.
Joel Crosby groeide op in De Deur, een Nederlandse tak van een internationale pinksterbeweging. De pastor (op z’n Amerikaans uitgesproken) bepaalde met wie je omging, of je mocht studeren, en met wie en wanneer je mocht trouwen. Twijfel was gevaarlijk. Toen vrouwen misbruik door de pastor meldden en Crosby hun kant koos, werd hij buitengesloten en verloor hij vrijwel al zijn vrienden. Nu steunt hij andere ex-leden via de stichting ‘De Deur uit’. ‘Elke overtuiging heeft een rebel nodig,’ zegt hij. Zijn boek heet Achter Gesloten Deuren.
Wat de drie verhalen verbindt: de ontsnapping lukte alleen dankzij iemand van buiten die bleef luisteren – een arts, een café-eigenaar, een vriend. En ook de nasleep is vergelijkbaar zwaar. Reguliere hulpverlening begrijpt ex-sekteleden vaak niet goed: ze komen over als boos, verward of overdreven gelovig, en verdwijnen soms in de psychiatrie terwijl hun probleem een heel andere oorsprong heeft. Volgens Van der Winden hebben sekteverlaters ‘geen oordeel nodig, maar iemand die luistert; een engel in plaats van een hulpverlener met een formulier.’
Het volledige artikel is te lezen op de website van Skepsis: skepsis.nl/voormalig-sekteleden-aan-het-woord
Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. In deze rubriek delen we een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel. Leesvoer voor in het weekend!
[Read more…] about De linke weekendbijlage (12-2026)Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. In deze rubriek delen we een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel. Leesvoer voor in het weekend!
[Read more…] about De linke weekendbijlage (11-2026)Wil je Froukje steunen én kloptdatwel.nl een kleine bijdrage geven? Koop dan de vinyl of cd-versie van een van haar platen via bol.com via bij voorbeeld deze link of deze link. Wij krijgen via ons affiliateprogramma een kleine commissie — en jij een mooie plaat in huis.
Froukje zegt in de Linda dat ze om zich heen zag dat heel veel mensen vreemdgaan en dat interessant vond. Froukje verzekert dat het nummer niet een persoonlijk verwerkingslied is. Haar eigen relatie staat stevig zegt ze, en als haar partner vreemd zou gaan, zou ze dat meteen weten. De song is dus eerder een artistieke blik op de wereld dan een hartenkreet vanuit eigen ervaring.
De songtitel lijkt niet helemaal evidence based. Wetenschappelijk onderzoek suggereert dat het aandeel vreemdgangers rond de 25% ligt, maar ook daar lopen de percentages uiteen. Een groot probleem is dat onderzoek naar ontrouw sterk afhangt van de definitie. Waar voor de een vreemdgaan betekent dat je seks hebt buiten je relatie, gaat het voor de ander al te ver bij een flirterig appje. Hoe breder de definitie, hoe hoger het percentage — en daar wringt de schoen bij veel berichtgeving.
Nieuwscheckers concludeerde dan ook dat cijfers over ontrouw in de media vaak worden gepresenteerd als krachtige statements, terwijl de nuances uit de onderliggende onderzoeken achterwege blijven.
De Rotterdamse relatietherapeut Lies van Dalen is op Rijnmond.nl stellig: ze vindt de bewering dat iedereen vreemdgaat te kort door de bocht. Haar conclusie is helder: je kan niet zeggen dat iedereen vreemdgaat, dat is gewoon niet zo. Wel erkent ze dat ontrouw regelmatig in haar spreekkamer langskomt, en dat de huidige tijd — met alle datingwebsites en digitale mogelijkheden — het makkelijker maakt.
Froukje zelf geeft aan dat het nummer met een knipoog is bedoeld en een speelsere kant laat horen dan eerder werk. Een goede popsong mag een gevoel vangen, een herkenning oproepen, ook als de letterlijke stelling niet echt klopt. Pop is geen wetenschap.