maanlandingenhoax

Het is Robbert van den Broeke weer eens gelukt de aandacht te trekken van de landelijke media. Nu met een filmpje waarin die andere aandachttrekker, Joran van der Sloot, vertelt over de verschijning van Van den Broeke bij hem in de cel. Iets met ‘alleen maar liefde’, en zo. Nog zo’n opmerkelijk figuur, ex-lijsttrekker van de SOPN Johan Oldenkamp, probeert het anders. In een persbericht beschuldigt die Stichting Skepsis van medeplichtigheid aan oplichting, omdat ze een rol zou spelen in het toedekken van de maanlandingenhoax. Tsjonge, het kan niet op. Wat moet je met die aandachttrekkerij, negeren of toch maar even hartelijk om lachen?

Van den Broeke liet al eerder zijn interesse in de persoon Van der Sloot blijken. In eerste instantie kwam alleen nog de overleden vader van Van der Sloot bij hem door. Uit dat verhaal van oktober 2012 werd al wel duidelijk hoe de vork in de steel steekt. Stan, het maatje van Van den Broeke dat de filmpjes van zijn goocheltrucjes maakt, bleek niet ‘van Aalst’ te heten, maar kwam als Stan Pluijmen uit de kast. En deze Pluijmen was al langer bevriend met Van der Sloot en degene met wie Van der Sloot vlak voor hij Stephany Flores zou vermoorden contact had via chat en plannen smeedde om op andere, minder gewelddadige, maar ook niet zo frisse manier, aan geld te komen. Voor zover ik weet, zijn die chatgesprekken nooit gepubliceerd. Het Algemeen Dagblad heeft het meest complete verhaal over de laatste capriolen van het trio Van den Broeke, Pluijmen en Van der Sloot.
Ook op radiozender FunX mocht Van den Broeke z’n zegje komen doen. Natuurlijk kwam ook het ‘genverbrander‘-incident uit 2005 weer aan de orde en had hij wel het een en ander op te merken over Skepsis. De petitie op deze site richting RTL om Derek Ogilvie maar eens van de buis te laten, wordt ook nog even aangestipt. Luister het fragment gerust af, de radiomakers zijn redelijk kritisch:

[audio:https://kloptdatwel.nl/wp-content/uploads/RvdB-bij-FunX.mp3]

Als de player niet werkt klik dan hier.

Oldenkamp kwam niet zo lang geleden aan het woord in de Volkskrant in de rubriek ‘4 uur nieuwsbreak‘ waar telkens een opvallend persoon geïnterviewd wordt. Een lekker gek gesprekje over Oldenkamps ideeën over het koningshuis, evolutietheorie en zijn fiasco als lijsttrekker van de ‘Ufo’-partij SOPN. Niet aan de orde kwam Oldenkamps recente aanvaring met het Meldpunt Discriminatie Internet vanwege zijn Holocaustontkenning. Dat was de journalist van de Volkskrant niet opgevallen, beetje raar, want al voor de verkiezingen in 2012 kwam die donkere kant van Oldenkamp naar voren in een stuk van Mark Traa in HP/De Tijd.

Nu komt Oldenkamp dus met zijn idiote beschuldiging richting Stichting Skepsis. Het is klip en klaar dat er nooit mensen op de maan geweest zijn volgens deze ‘allround wetenschapper’. Onze planeet wordt immers omringd door de Van Allen-gordels en die bevatten zoveel schadelijke geladen deeltjes dat je ruimtevaarttuig loden wanden zou moeten hebben van maar liefst twee meter dik om dat stralingsbombardement te overleven. Dergelijke dikke wanden zijn nergens te zien in al die Apollofilmpjes en dus is het allemaal een hoax. Oldenkamp is er 100% zeker van, want hij heeft wat YouTube filmpjes gekeken, die dat onomstotelijk laten zien.
En omdat Skepsis stelt als doel te hebben om buitengewone beweringen aan een kritisch onderzoek te onderwerpen, maar in de praktijk iedereen die de maanlandingen in twijfel trekt, belachelijk maakt, moet ze wel een verborgen agenda hebben.  Eerdergenoemde Mark Traa krijgt ook een veeg uit de pan, want die blijkt in de Skepter een stuk geschreven te hebben waar de maandlandinghoax ook aan de orde komt. Die maanlanding is gewoon door Stanley Kubrick geregisseerd. Keihard aangetoond door alle subtiele numerologische aanwijzingen in zijn latere films …

Misschien had Oldenkamp toch eerst even in de Wikipedia moeten kijken bij de Van Allen-gordels en de implicaties voor ruimtevluchten. Ja, het is een bron van gevaarlijke straling, maar die astronauten gingen er behoorlijk snel door heen. En die dunne wandjes waren blijkbaar voldoende om de stralingsbelasting gedurende de hele trip een stuk lager te houden dan de normen die gelden voor werknemers die met radioactief materiaal werken. En dat faken van een maanlanding in een studio en wereldwijd urenlang achter elkaar uitzenden was in 1968 waarschijnlijk een stuk lastiger dan daadwerkelijk naar de maan gaan.

Enfin, wat te doen met deze aandachttrekkerij? Het is nauwelijks te geloven dat de serieuze pers er aandacht aan besteed, maar een website als Kloptdatwel die er juist voor is om onzin aan de kaak te stellen, kan dan moeilijk  achterblijven. Bij deze dan toch maar, zij blij en onze lezers hopelijk ook.