Kloptdatwel?

What The Bleep Do We Know?

by 2 Comments

De film What The Bleep Do We Know!? kwam uit in 2004 en werd razend populair, (hij was zelfs te koop bij de Albert Heijn). Een vervolg kon dan ook niet uitblijven en enkele jaren later verscheen deel twee ‘What The bleep – Down The Rabbit Hole‘. De films staan bol van de ‘quantum’-mystiek en, pseudowetenschappelijke inzichten (van Rabbit Hole is er zelfs een ‘Quantum Edition’, met wel 15 uur aan beeldmateriaal, om het je gemakkelijk te maken hebben de makers een speciale ‘Go Quantum’ functie ingebouwd: “Go Quantum” by using a randomization function on their DVD player, the film restructures itself every time it’s viewed so it’s never the same film twice.).

Uiteraard wordt  in de productinformatie van dvd-verkopers met geen woord over pseudowetenschap gesproken, daarin valt bijvoorbeeld te lezen:

De film zoekt de raakvlakken op van de zichtbare, waarneembare wereld en de mystieke, religieuze en filosofische inzichten die de mensheid sinds vele duizenden jaren en overal ter wereld heeft ontwikkeld. Het waarheidsgehalte van deze inzichten wordt steeds meer bevestigd door de allernieuwste resultaten van geavanceerd natuurwetenschappelijk onderzoek. Kortom: What The Bleep Do We Know!? is een nieuwe ervaring en een uitdaging die je leven kan veranderen.’

Bekijk hieronder de eerste film uit 2004:

http://www.youtube.com/watch?v=PNHwBv_Tm1E

Er is veel mis met de film en academici hebben dan ook uitgebreid gereageerd.

Zo zegt een van de wetenschappers die in Bleep verscheen dat zijn uitspraken in de film totaal uit zijn verband zijn gehaald:

David Albert, a professor at the Columbia University physics department, has accused the filmmakers of warping his ideas to fit a spiritual agenda. “I don’t think it’s quite right to say I was ‘tricked’ into appearing,” he said in a statement reposted by a critic on “What the Bleep’s” Internet forum,“but it is certainly the case that I was edited in such a way as to completely suppress my actual views about the matters the movie discusses. I am, indeed, profoundly unsympathetic to attempts at linking quantum mechanics with consciousness. Moreover, I explained all that, at great length, on camera, to the producers of the film … Had I known that I would have been so radically misrepresented in the movie, I would certainly not have agreed to be filmed.”

“I certainly do not subscribe to the ‘Ramtha School on Enlightenment,’ whatever that is!” he finished.

Kort na het verschijnen van de film schreven Gerrie Croonen en Rob Nanninga er een verhelderend Skepter-artikel over:

‘What The Bleep Do We Know!?’ is een documentaireachtige film die op 12 mei in een aantal Nederlandse bioscopen in première ging. Het is inmiddels wereldwijd een bescheiden succes geworden.

In 2004 won de film de ‘Pigasus’ Award. Niet voor het goede acteerwerk, het spannende verhaal, de muziek, de belichting of de ‘special effects’. De prijs werd uitgeloofd in de categorie ‘Medium dat de meest exorbitante bovennatuurlijke, paranormale of occulte beweringen als feiten presenteerde’. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt door de James Randi Educational Foundation.

De film prijst zichzelf aan met de ondertitel ‘it’s time to get wise!’. Na een rommelige intro door een universum vol diepzinnige oneliners, maken we kennis met Amanda, de hoofdpersoon. Zij is een dove fotografe die genoeg heeft van haar alledaagse leven. Amanda maakt gedurende de film een bewustwordingsproces door, al spreken de makers liever over de ‘kwantumdimensie’.

Lees hier verder het volledig artikel

Een persoon genaamd ‘William Debunker’ maakte onderstaande video over deze film, waarin hij, net als in het artikel van Croonen & Nanninga, allerlei zaken aan de kaak stelt.

http://www.youtube.com/watch?v=rlPiXNlhKFo

William Debunker gaf de volgende aantekeningen bij de video:

Emoto: Journal of Scientific Exploration. 4 22: 481–493. 2008.
http://www.is-masaru-emoto-for-real.com/

Meditation Experiment: Crime Statistics in Washington, D.C.

Overall Attitude of Physicists Regarding Film: You can find hundreds of individual blogs, letters, and postings by physicists responding to the film. Too many to list here, but the article below provides an overall look. http://www.guardian.co.uk/science/2005/may/16/g2.science

Is een speciale hardloopschoen nodig?

by 6 Comments

Eerder dit jaar ben ik begonnen met hardlopen. Sinds mijn kinderjaren loop ik al op steunzolen dus ik wilde goede voorlichting. Ten eerste begon ik met het vernieuwen van mijn eigen oude steunzolen. De steunzool-expert drukte me op het hart om ‘echt goede schoenen te nemen’.

Dus een week of wat later ben ik naar een hardloopwinkel gegaan. Met speciale video opnamen werd er een schoen uitgekozen.

Is een speciale hardloopschoen nodig? 1
Ik ben een typische A

Omdat mijn voeten ontzettend doorzakken (over-proneren, zie deze link voor uitleg) was het nog best lastig om een goede schoen te vinden die mijn voet voldoende ondersteunde zodat ik tijdens het afwikkelen niet al te ver doorzakte.

Ik heb een stuk of 6 paar schoenen aangehad. Daarvan zaten er 5 lekker. Maar slechts 1 paar ‘anti-proneerde’ genoeg om mijn voet enigszins recht te doen blijven staan tijdens het afwikkelen. (Natuurlijk was dit ook het duurste paar).

Tevreden (en 130 euro lichter) liep ik de winkel uit.

Nu heb ik zojuist dit artikel gelezen, getiteld: Debunking the myth of specialized running shoes.

(Je snapt het al, ik zag ‘debunking’ en ‘myth’ staan, dus dat moest gelezen worden ;))

Specialized running shoes, designed to address different degrees of under- or overpronation, could indeed reduce the impact forces shooting up through the legs of runners in lab testing. In the United States, sales of these high-tech shoes jumped from 25 million pairs in 1988 to 40 million in 2009, and growth was similar in Canada.

But there was just one problem: Running injuries didn’t disappear. While reliable statistics are hard to find, it appears that levels of common running injuries, such as plantar fasciitis, Achilles tendinitis and runner’s knee, have stayed roughly constant.

Biomechanica-onderzoeker en co-directeur van het ‘Human Performance Lab’ van de Universiteit van Calgary, Dr. Benno Nigg, begon geleidelijk aan te realiseren dat het idee van ‘de juiste schoen’ misschien niet juist was.

Want hoewel studie na studie liet zien dat een schoen invloed had het opvangen van de schokken tijdens het lopen, kon niemand bewijs leveren dat deze invloed koppelde aan een toe- of afname in blessures.

Gelukkig bestaat er wetenschappelijk onderzoek.

In een grote test werden 81 vrouwen die 13 weken lang gingen trainen voor een halve marathon, verdeeld over drie groepen gebaseerd op voeten-type en aantal graden pronatie. Maar, in plaats van het geven van het ‘correcte’ schoenen-type, werden de vrouwen willekeurig drie typen schoenen toebedeeld: neutraal, stabiliteit of bewegingscontrole.

En dat maakte hoofdauteur Michael Ryan een beetje nerveus.

“We were a bit nervous, because … if you see someone who is highly pronated, putting them in a neutral shoe may be a recipe for causing more pain”.

Maar hij had zich geen zorgen hoeven te maken: Zesentwintig van de 81 vrouwen (32%) gaven aan blessures te hebben, maar er was erg weinig correlatie tussen voettype, schoentype en blessures.

In fact, subjects who received the “correct” shoe for their foot type were even more likely to get injured or report discomfort than those running in the “wrong” shoes. More than half of the subjects assigned to motion-control shoes – the heaviest and bulkiest category for severe pronators – reported injuries, including all five of those with highly pronated feet.

Wat is dan wél van belang? Volgens Dr. Nigg moeten we voornamelijk letten op comfort. Hij gaf 206 soldaten 6 verschillende zolen, en ze moesten degene gebruiken die ze het prettigste vonden zitten.

There was no apparent connection between the soldiers’ foot types and the inserts they chose, but the number of injuries dropped significantly.

Dr. Ryan agrees: “The shoe should feel balanced. If it’s over- or undersupported, your lower leg muscles will have to work harder, which will make it feel less comfortable.”

As buying advice goes, that may seem a bit vague, but at least it’s simple – and until further studies are completed, it’s the best we’ve got.

Lees hier het hele artikel.

Foto voorkant: mijn eigen hardloopschoen.

De energie van Cesar Millan – hondenfluisteraar

by 33 Comments

Cesar Millan, de hondenfluisteraar uit het National Geographic Channel programma: The Dog Whisperer, gebruikt in zijn show met enige regelmaat één term waar ik wat moeite mee heb: ‘energie’.

Hij heeft het erg vaak over de energie van een hond, de energie van een mens, de energie van een roedel. Mensen kunnen de energie voelen, de energie bij/van het dier zien en natuurlijk de energie ervaren.

Voor de duidelijkheid, hij bedoelt in dit geval geen vage energie (van de kosmos, de aarde, of je chakra’s of zo), maar juist iets tastbaars. En dat het gebruiken van de term werkt, lijkt ook duidelijk, want de mensen met de probleemhonden begrijpen hem wél. En volgens mij doe ik dat ook.

Maar wat is die energie van Millan dan?

Wat mij betreft is het simpel: hij bedoelt daarmee vooral de indruk van de lichaamstaal van de hond (en/of mens) in de breedste zin van het woord.

Hoewel Millan regelmatig zo’n indruk beschrijft: “kijk, nu doet hij zijn kop omhoog, en daarmee neemt hij een meer dominante houding aan”, en soms zelfs voordoet, heeft hij het misschien wel net zo vaak over ‘energie’. Terwijl een uitgebreide beschrijving veel duidelijker zou kunnen zijn. Hij zou de gezichtsspieren (spieren rond de ogen, kaak-, wenkbrauw-, mondspieren etc), pupilgrootte, gespannenheid van de rug, schouders, poten, stand van de oren, houding van de kop (hoog, laag, uitgestrekt om iets te ruiken), laten zien van tanden, ademhaling, de focus (op mens, dier of object), etc. etc. etc. bijvoorbeeld wat meer kunnen beschrijven. De resultaten van Millan zou minder ‘magisch’ lijken en daarmee gemakkelijker te leren.

Maar goed, begrijpen doen we hem eigenlijk allemaal wel, dus misschien ben ik wel gewoon aan het zeuren.

zeur de; m,v -en zeurkous

zeu·ren zeurde, h gezeurd 1 vervelend praten (over kleinigheden); zaniken 2 langdurig aanhouden om zijn zin te krijgen: wat ~ die kinderen 3 (van pijn) lastig en aanhoudend zijn

Dat dat duidelijk is ;).

Het waterkristallenexperiment: klopt Emoto’s onderzoek?

by 43 Comments

Kristopher Setchfield hoorde voor het eerst over de experimenten die Masaru Emoto met waterkristallen deed toen hij het boek van Emoto las  The Hidden Messages in Water. Hij was totaal verbijsterd. Door de film What The Bleep Do We Know* werd hij echt geïntrigeerd. Hij begon een onderzoeksproject om te zien of hij voldoende bewijs kon vinden om Emoto’s claims te staven en te reproduceren. *Waarover aanstaande zaterdag een artikel verschijnt.

The idea was to uncover as much information about his methods and procedures as possible to determine if it would actually be feasible to study the effect of energy healing, such as Reiki, on the formation of water crystals. I was so excited to think that I might be the first person in the world to verify his work!

Vervolgens zette hij al zijn bevindingen online op de website: is-masaru-emoto-for-real.com.

Het waterkristallenexperiment: klopt Emoto's onderzoek? 2

Setchfield heeft zijn verhaal van begin tot het eind opgeschreven. Wie is Emoto, welke diploma’s heeft hij, op welke manier heeft hij zijn experimenten gedaan en hoe werkt zo’n ijskristal precies? Ook de wetenschappelijkheid van de door Emoto gedane experimenten worden besproken:

As quoted in an interview with Jon Woodhouse published in the Maui News, Emoto stated, “I did not start out with any modern scientific background. I did not even know the limit of science to stop me from giving this research a chance.” Not having been educated in the scientific community, Emoto has been happy to do his “research” without accurately employing the scientific method. While he does employ the spirit of the scientific method in his research design, he makes critical mistakes in its rigor. For example, Emoto’s research does employ observation of a physical phenomenon, formulation of a hypothesis to explain the phenomenon, and testing and revising the hypothesis, but he makes the critical mistake of failing to minimize the influence of the experimenter’s bias on the outcome of the research.

Dr. Emoto’s procedure for photographing crystals has no controlled means of ensuring that experimenter’s bias is prevented or minimized. For example, his methodology does not ensure that the obtained results are not selected consciously or subconsciously by the photographer. In fact, in the Maui News interview, Dr. Emoto specifically stated, “I do not require any blind tests on any samples,” but rather he believes that “the researcher’s aesthetic sense and character is the most important aspect when taking crystal photographs.” Emoto’s belief that ice crystal formation is sensitive to human thought lead him to select technicians who would not affect crystal formation with negative thoughts over technicians who had formal research experience. [Italics door Maarten]

Dat geeft hopelijk toch wel te denken. Lees het hele verhaal hier.

Lees je liever in het Nederlands, dan heeft Rob Nanninga een vergelijkbaar artikel geschreven.

Het is moeilijk te beoordelen of Emoto een gewiekste zakenman, een oliedomme pseudowetenschapper, een gevaarlijke kwakzalver, een religieuze sekteleider of een aimabele watermysticus is. Misschien alles tegelijk. In een recent interview met Good Times lijkt hij wat bescheidener te zijn geworden: ‘My theory and research is not yet reached science and I should say it is more like fantasy.’

Webcomic over acupunctuur

by 10 Comments

Sci-ence.org is een website waar onwetendheid en verkeerde informatie wordt bestreden door er strips over te tekenen.

Baffled and frustrated by the amount of magical thinking, quackery, and pseudoscience he saw around him, a brave soul sought out to crush these manifestations of ignorance and misinformation the only way he knew how… by drawing goofy pictures of them.

In de onderstaande strip:
Een man die acupunctuur probeert wordt bezocht door de drie geesten van Woo om met hem te praten over het verleden (de reden om te beginnen), het heden (bewijs voor behandeling) en de toekomst (what’s the harm).

Webcomic over acupunctuur 3

Met dank aan Anony voor de tip.