In de lezing hieronder (klik hier als je het scherm niet ziet) spreekt Ben Goldacre in rap tempo over slechte wetenschap. Hij vertelt met name over voedingssupplementen (zie onze blogpost van 1 januari). Veel plezier.
Bron illustratie voorpagina: wikipedia.
Het Engelse medische tijdschrift British Medical Journal (BMJ) concludeert dat een artikel dat een relatie aantoont tussen autisme en vaccinaties is gebaseerd op fraude met onderzoeksgegevens. Het tijdschift The Lancet waarin het artikel in 1998 verscheen, had het artikel in 2010 al teruggetrokken. Nu is duidelijk dat niet alleen de conclusie onjuist is, maar dat de schrijver van het artikel, Andrew Wakefield, welbewust fraude met onderzoeksgegevens heeft gepleegd. Eerder al verschenen artikelen die een streep haalden door het verband tussen autisme en vaccinaties.
De fraude van Wakefield wordt uitgelegd in de BMJ van 5 januari 2011 door onderzoeksjournalist Brian Deer. Deer heeft ontdekt dat Wakefield voor zijn fraude werd betaald door advocaten die schade wilden claimen bij bedrijven die vaccins produceren. Wakefield zou hiervoor 435.000 pond hebben ontvangen.
In mei vorig jaar zette de Engelse overheid Wakefield al uit zijn beroep als arts. Het BMJ schrijft dat de schade die het artikel heeft aangericht erg groot is. Het artikel leidde tot paniek bij veel ouders en kort na de publicatie van het artikel van Wakefield was er een scherpe daling van vaccinaties van kinderen voor ziektes zoals mazelen, rode hond en bof. Daarna is de anti-vaccinatiebeweging verder gegroeid. Veel kinderen hebben hierdoor onnodig ernstige ziektes gekregen, soms leidend tot blijvende schade of de dood. BMJ schrijft:
‘Meanwhile, the damage to public health continues, fueled by unbalanced media reporting and an ineffective response from government, researchers, journals and the medical profession’.
Wakefield ontkent alles. In het interview met CNN dat je hieronder kunt zien zegt Wakefield dat zijn werk ernstig is verdraaid is en dat hij het doelwit is van een medogenloze poging om onderzoek naar de veiligheid van vaccins te saboteren. De feiten liegen er echter niet om. Wie de feiten wil nalezen, verwijs ik naar de volgende bronnen: het CNN-artikel, het oorspronkelijke artikel in BMJ en een interessant overzichtsartikel van Jan Willem Nienhuys op het Skepsisblog.
De samenvatting van het oorspronkelijke artikel (met in het rood ‘retracted’ door de tekst) van Wakefield vind je hier. Brian Deer was al langer op het spoor van Wakefields fraude, zie b.v. dit artikel. Een artikel van Gerber en Offit dat een streep haalt door het verband tussen vaccinatie en autisme vind je hier.
Anderson Cooper interviewt Wakefield:
Het is blijkt een urban legend dat vrouwen meer zouden praten dan mannen. Ik dacht dat in elk geval zeker te weten en werd daarin bevestigd door het tweetje van de bekende skeptische psycholoog Richard Wiseman.
Hij kreeg al snel reacties als: “dat komt omdat mannen er geen woord tussen krijgen” en “dat komt omdat vrouwen alles drie keer moeten vertellen omdat mannen niet luisteren”.
Maar hij werd al snel gecorrigeerd toen hij een linkje toegezonden kreeg over een onderzoek uit 2007 dat het aantal woorden dat op een dag door mannen en vrouwen wordt gesproken maar eens heeft gemeten.
Abstract: Women are generally assumed to be more talkative than men. Data were analyzed from 396 participants who wore a voice recorder that sampled ambient sounds for several days. Participants’ daily word use was extrapolated from the number of recorded words. Women and men both spoke about 16,000 words per day.
Oftewel: als je echt gaat tellen, dan komen zowel mannen als vrouwen uit op ongeveer 16.000 woorden per dag. Meneer Wiseman vond het wel jammer van de leuke mythe.
In het filmpje is te zien én te merken hoe de hersenen informatie van de zintuigen combineren tot één ervaring.
In het onderstaande filmpje hoor en zie je iemand ‘baa’ ‘baa’ ‘baa’ zeggen. Vervolgens zegt die persoon ‘faa’ ‘faa’ ‘faa’. Nu komt het, het geluid van de eerste drie ‘baa’-woorden wordt onder de beelden van de persoon die de ‘faa’-woorden zegt gezet. Je zou verwachten dat je nu zo’n reclame-ervaring krijgt waarbij een slechte nasynchronisering irritatie veroorzaakt doordat de mondbewegingen en wat er gezegd wordt niet bij elkaar passen.
Niets is minder waar, ondanks dat het geluid wel degelijk ‘baa’ is, hoor je toch ‘faa’, tenzij je je ogen dicht doet, dan kan je de ‘baa’ weer horen.
Je hersens verwerken de visuele informatie samen met de auditieve en het lijkt alsof je hersenen met zichzelf overleggen: ‘het zal wel “faa” zijn, want hij spreekt duidelijk een f uit: doe maar alsof we faa horen’. De visuele informatie ‘overrulet’ de auditieve en we ‘horen’ duidelijk een ‘faa’.
Het McGurk effect:
De eerste 10 jaar van de 21e eeuw hebben een slechte naam gekregen. Het is het decennium van de financiële en daarop volgende economische crisis, de aanslagen in New York en Washington, de oorlogen in Irak en Afghanistan, het klimaatprobleem en natuurrampen zoals de tsunami.
Maar klopt het wel dat het eerste decennium in een kwade reuk staat? Natuurlijk gebeurden er ook goede dingen. Het begon er al mee dat de voorspelde Y2K ‘meltdown’ uitbleef. Noemenswaard zijn b.v. ook de berechting van Milosevic, de oprichting van het internationaal gerechtshof, de politieke ontspanning in China en belangrijke wetenschappelijke ontdekkingen zoals de ontrafeling van het menselijke genoom.
Wie niet alleen kijkt naar op zich belangrijke “incidenten” maar de blik richt op de ontwikkeling van de gemiddelde wereldburger, komt volgens het blad volgens het blad Foreign Policy tot de conclusie dat het eerste decennium nog niet zo slecht was:
“The first 10 years of the 21st century were in fact humanity’s finest, a time when more people lived better, longer, more peaceful, and more prosperous lives than ever before”.
Volgens Foreign Policy zijn er genoeg redenen om het eerste decennium door een roze bril te bekijken:
Het klimaat baart natuurlijk zorgen, maar ook hier is volgens FP reden voor optimisme:
“On the other hand, humanity’s malignant effect on the environment has accelerated the rate of extinction for plants and animals, which now reaches perhaps 50,000 species a year. But even here there was some good news. We reversed our first man-made global atmospheric crisis by banning chlorofluorocarbons — by 2015, the Antarctic ozone hole will have shrunk by nearly 400,000 square miles. Stopping climate change has been a slower process. Nonetheless, in 2008, the G-8 did commit to halving carbon emissions by 2050. And a range of technological advances — from hydrogen fuel cells to compact fluorescent bulbs — suggests that a low-carbon future need not require surrendering a high quality of life.
Een hoopvolle voortzetting van het tweede decennium gewenst!