Paranormaal

Een verslag van het optreden van mentalist Gili in Bemmel.

Al eerder werd er op kloptdatwel.nl geschreven over Gili. Een lid van de KAN-werkgroep van Skepsis bezocht een voorstelling en schreef het volgende verslag:

Enkele dagen nadat ik met veel interesse gekeken had naar mentalist Gili bij het programma Pauw en Witteman, was ik mijn oud papier aan het sorteren. Wat schetst mijn verbazing als ik plotseling oog in oog sta met deze Gili? Vanaf de voorkant van een plaatselijk uitboekje staart hij mij indringend aan. Verder bladeren leerde mij dat hij slechts een week later een optreden zou verzorgen in het theater in Bemmel, enkele kilometers van mijn huis vandaan. Dat kon geen toeval zijn! Ik heb natuurlijk gelijk een kaartje gereserveerd en zaterdagavond 28 november was het zover.

De zaal zat helemaal vol en ik was benieuwd naar de verwachtingen van het publiek… zouden er true-believers tussen zitten? Het decor en de sfeer waren heel mystiek, weinig licht, rookeffecten en geheimzinnig muziek. Boven het podium hing een met hangsloten afgesloten kistje…Gili laat er echter van af zijn entree geen twijfel over bestaan dat hetgeen er die avond gaat gebeuren niets te maken heeft met paranormale krachten. Toch werd mijn skeptische houding behoorlijk op de proef gesteld toen ik als proefpersoon het podium op mocht komen voor een heuse seance. Ik moest de naam van een mij dierbaar overleden persoon opschrijven en hem of haar een vraag over de toekomst stellen. Dit papiertje moest ik opvouwen en het werd op tafel gelegd… er werd een kaars bovenop gezet.

Gili zou contact gaan opnemen met de door mij opgegeven persoon. Er werd een spannende sfeer opgebouwd, en ik speelde natuurlijk mee. Gili voelde al snel de aanwezigheid van een entiteit…was het mijn oma? De teleurstelling was voor alle aanwezigen groot toen Gili dacht te maken te hebben met een mannelijke geest… maar hij corrigeerde zich direct toen ik liet weten dat dit niet kon kloppen. Tegelijkertijd kraste mijn mede-proefpersoon, in een soort trance gebracht, de naam van mijn oma op een schoolbordje: ‘Teun’. Ietwat vaag geschreven maar het stond er ontegenzeggelijk! (de naam van mijn oma verklaart wellicht ook het feit dat Gili in eerste instantie dacht te maken te hebben met een mannelijke geest). Ik kan deze seance trouwens alleen verklaren als ik aanneem dat mijn mede-proefpersoon onderdeel was het complot. Daarbij moest Gili de vraag, die ik aan mijn oma moest stellen en die hij ook goed raadde, hebben kunnen lezen. (hoe en wanneer dat is me nog niet duidelijk, ik heb het papiertje niet laten zien, maar deze zat wel op een blok… misschien zat daar toch een carbonpapiertje tussen). Het al met al beslist een wonderbaarlijke avond. Hij kan niet alleen zelf gedachten lezen maar laat dat ook mensen uit het publiek doen. Dat wil zeggen (schijnbaar willekeurige) woorden, getallen en personen raden die anderen in hun hoofd hebben. De avond eindigde spectaculair toen het afgesloten kistje naar beneden werd gehaald en daar een langwerpig doek werd uitgerold waarop allerlei zaken (termen, getallen, personen) die die avond de revue waren gepasseerd opgeschreven stonden. Gili heeft absoluut gevoel voor show en hij heeft humor, ik vond hem live nog overtuigender dan op televisie. Hij verklapt zijn trucs echter niet. Wat hij wel laat zien is hoe je veel dingen kunt aflezen aan iemands lichaamstaal, daar heb je geen zesde zintuig voor nodig…maar het blijft wel knap. Achteraf kun je voor veel trucs wel bedenken hoe deze in elkaar steken, maar tijdens de show ben je toch regelmatig bijzonder verrast. Na de voorstelling ben ik met andere aanwezigen dan ook flink gaan speculeren en brainstormen, dat bracht wel helderheid in een aantal ‘onverklaarbare’ zaken. Ondanks de overtuigende show zit er zoveel scherts en ironie in zijn performance dat, naar ik toch echt mag hopen, elke verdwaalde true-believer toch kan begrijpen dat hij genept wordt, en hopelijk tot inzicht komt. Kortom, de show is echt een aanrader en skeptici mogen erg blij zijn met deze Gili.